கொள்ளல் – கொல்லல்

“என்னைக் கொள்” என் அன்பே…!

பல முறை பகன்றாலும்
பலன் மட்டும் இல்லவே இல்லை!

உதடுகள் ஒட்டாத தன்மை
உயிரோட்டம் இல்லாத வெறுமை!
நாவுக்கும் உதட்டுக்குமே
ஒட்டுறவு இல்லையே!

என்னால் மனத்தில்
நிறுத்த முடியாது – என்னை!

என்னாள் மனத்தில்
புகுத்த முடியாது – தமிழை!

என்னாழ் மனத்தில்
விலக்க முடியாது – அவளை!

ல-வுக்கும் ள-வுக்கும்
வேறுபாடி காட்டின்
லவ்வுக்கும் ளவ்வுக்கும்
போகும் எண்ணம்!

அட…
‘என்னைக் கொள்’ என் அன்பே!

நாள்கள் நகர்ந்தாலும்
நால்கல் மாறவில்லை!

ல் என்றே இயம்பி
என்னை இல்லாமல் ஆக்குகிறாள்…

கொன்று தின்னும் சாகசமோ?

லை….