ஒருமுறை, ஜகத்குரு சேலத்தில் முகாமிட்டிருந்தபோது, ஒரு பக்தர் அவருடைய தரிசனத்திற்காக சென்றார். குடும்ப வியாபாரத்தைப் பற்றி அவர் கருணையுடன் விசாரித்தார்,
எங்கள் வீட்டை விற்று வாடகைக்கு விட வேண்டும் என்று அந்த பக்தர் அறிவித்தபோது, ஜகத்குரு அவருக்கு ஆறுதல் வார்த்தைகளை கூறினார்கள்
அவரிடம் ஒரு தாழ்மையான சமர்ப்பிப்பை செய்தார் ‘ ஜகத்குருவின் அடுத்த முகாம் கோயம்புத்தூரில் உள்ளது என்பதையும், இந்த நேரத்தில் ஈரோடில் முகாம் இருக்காது என்பதையும் புரிந்து கொள்கிறார். ஆயினும் ஈரோடு வழியாகச் சென்றால், என் மகிழ்ச்சி கட்டுப்படுத்த முடியாததாக இருக்கும். உங்கள் புனிதத்தின் கால்களின் புனிதமான தூசி என் வீட்டைத் தொட விரும்புகிறேன். என அந்த பக்தர் இந்த ஜெபத்தை செய்தபோது, கண்ணீர் வழிந்தது. ஆச்சாரியாள் ‘கவலைப்பட வேண்டாம். அது நடக்கும். ’என்றார்கள்
அவர் கோயம்புத்தூருக்குச் செல்லும் வழியில், பக்தரின் வாடகை வீடு அமைந்திருந்த காலனியில் அவரது கார் நுழைந்தது. அவரின் காம்பவுண்ட் வாயிலுக்கு முன்னால் கார் நின்றபோது, ஆச்சாரியாள் காரிலிருந்து இறங்கி, அவரது பாதுகைகளை அகற்றி, வெறுங்காலுடன் நடக்க ஆரம்பித்தார். அந்த இடம் மணலும் கூர்மையான கற்களும் நிறைந்திருந்ததால், ஏன் அவரது பாதுகைகளை அகற்ற வேண்டும் என்று அந்த பக்தர் கவலைப்பட்டார்.
ஆச்சாரியாள் மெதுவாக நடந்து, வீட்டிற்குள் நுழைந்தபோது, அவருடைய கால்களிலிருந்து தூசி தரையில் பதிந்து கால்தடங்களை உருவாக்குவதை கண்டார் அந்த பக்தர். பின்னர் அவர் தனது சிறப்பான புன்னகையுடன் அவரைப் பார்த்து, ‘இதோ, நான் வந்துவிட்டேன். நீங்கள் இப்போது மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறீர்களா? எனக் கேட்டார்.
’அப்போதுதான், அவர் , என் வீட்டை அவரது காலில் உள்ள தூசியால் அலங்கரிக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை நிறைவேற்றியுள்ளார் என்பதை பக்தர் உணர்ந்தார். உணர்ச்சிவசப்பட்டு, பக்தர் மன்னிப்பு கேட்டார், ‘என் விருப்பங்களை நிறைவேற்றுவதற்காக, உம்முடைய பரிசுத்த பாதங்களை கூர்மையான கற்களில் நடக்க வைக்கும் பாவத்தை நான் செய்திருக்கிறேனே.’ என்றார்
ஜகத்குரு ‘இது ஒரு பிரச்சனையும் இல்லை. இதுபோன்ற நிலப்பரப்புகளுக்கு எனக்குமிகவும் பழக்கமான ஒன்று என்று கூறினார். ’
பக்தர்களின் அடிமனத்தின் அர்பணிப்பான பக்திக்கு தனக்கு ஏற்படும் கஷ்டங்ககளைக் கூட பொருட்படுத்தாது அருளும் கருணை மிகுந்தவர் நம் ஆச்சாரியாள் ஜேஷ்ட மகாசன்னிதானம் அபிநவ வித்யா தீர்த்த சுவாமிக். ஸ்ரீ குருப்யோ நம:
