நித்ய கர்மாக்களுக்கு பக்தி ஒரு காரணமா? ( ஜகத்குரு ஸ்ரீ சந்திரசேகர பாரதி மகாஸ்வாமிகள்)
சிஷ்யர்:- சந்தியாவந்தனம் முதலான நித்ய கர்மாக்களைச் செய்வதால் என்ன பயன்? இந்த நேரத்தை பஜனைகள், தியானம் போன்றவற்றுக்குப் பயன்படுத்தி இறைவனைப் பிரியப்படுத்துவது சிறந்ததல்லவா?
குரு:- சந்தியாவந்தனம் போன்ற நித்ய கர்மாக்களைப் புறக்கணித்துவிட்டு, பஜனைகள் போன்றவற்றில் தங்களை ஈடுபடுத்திக் கொள்வதை இப்போதெல்லாம் பார்க்க முடிகிறது. பக்தி என்பது நித்ய கர்மாக்களைத் தவிர்த்தால் ஏற்படும் பாவங்களைப் போக்கக்கூடியது என்பது அத்தகையவர்களின் எண்ணம். இது முற்றிலும் தவறானது என்பது அவர்களுக்கு துரதிஷ்டம்!
பக்தி அதிசயங்களைச் செய்யும் என்பது சந்தேகத்திற்கு இடமில்லாதது & இறைவனின் நாமங்களை உச்சரிப்பதால் அதன் சொந்த பலன்கள் உள்ளன, ஆனால் அது நியமித்த பணிகளைச் செய்வதற்கு ஒரு தவிர்க்கவும் இல்லை. இதை விளக்க ஒரு எளிய உதாரணம்:-
வேலைக்காரன் தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வேலையை முழு மனதுடன் செய்யும் போதுதான் ஒரு எஜமானன் மகிழ்ச்சி அடைகிறான். மாறாக, வேலைக்காரன் தன் எஜமானன் முன் அமர்ந்து, அவன் கடினமாக உழைக்க வேண்டிய நேரத்தில் அவரைப் புகழ்ந்து பாடினால், எஜமானன் மகிழ்ச்சி அடைவானா? நிச்சயமாக இல்லை!
இருப்பினும், அவர் தனது வேலையை முடித்த பிறகு அவ்வாறு செய்தால், அவரது எஜமானர் நிச்சயமாக மகிழ்ச்சியடைவார். அவ்வாறே தனக்கு விதிக்கப்பட்ட பணியை மிக உயர்ந்த முன்னுரிமையுடன் செய்வதில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொள்ளும் உண்மையான பக்தனால் இறைவன் மகிழ்ச்சி அடைகிறான்.
இறைவனின் வார்த்தைகளைப் புறக்கணித்து, அவர் வேறுவிதமாகச் செய்யத் தீர்மானித்தால், முதல்வரின் அருளைப் பெறுவார் என்று எதிர்பார்த்தால், அவருடைய முட்டாள்தனத்தைப் பற்றி என்ன சொல்ல முடியும்? இருப்பினும், பக்தர் தனது பணியை முடித்துவிட்டு, பஜனை, தியானம் போன்றவற்றைச் செய்து கொண்டு அமர்ந்தால், இறைவன் மகிழ்ச்சியடைய மாட்டாரா?
ஒரு பிராமணனுக்கு, இறைவனால் விதிக்கப்பட்ட மிக அடிப்படையான பணி சந்தியாவந்தனம் செய்வது. அதைப் புறக்கணித்துவிட்டு, தன் பாட்டு, தியானம் போன்றவற்றுக்கு இறைவன் அருளைப் பொழிவார் என்று எதிர்பார்த்தால், அவனைவிடப் பெரிய முட்டாளே இருப்பானா? உண்மையில் சந்தியாவந்தனம் போன்ற கர்மாக்கள்தான் பிராமணனுக்கு மிக முக்கியமானவை.
