ஏ ஆர் நடராஜன் அவர்களின் அனுபவ பதிவு:
எனது சில நண்பர்களுடன் 1961 ஆம் ஆண்டில் சிருங்கேரியில் முதல் முறையாக ஆச்சார்யாளின் தரிசனத்திற்காக சென்றேன். அவர் தனது வசீகரப் புன்னகையுடன் எங்களை அன்புடன் வரவேற்று எங்களை ஆசீர்வதித்தார்.
நான் ஒரு சிறந்த ஆளுமையின் முன்னிலையில் இருப்பதாக உணர்ந்தேன், ஆனால் அவருடைய உண்மையான அந்தஸ்தைப் பற்றி எதுவும் தெரியாது. அதற்கான நேரம் வரவில்லை. பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, ஆச்சார்யாள் 1966 ஆம் ஆண்டில் புதுதில்லியில் சில மாதங்கள் முகாமிட்டிருந்தார்கள், இந்த காலகட்டத்தில்தான் அவரது 50 வது பிறந்த நாள் மிகவும் விசேஷமான முறையில் சிஷ்யர்களால் கொண்டாடப்பட்டது.
என் நல்ல கர்மாவின் விளைவாக என் மூதாதையர்களும் பழம் கொடுக்க ஆரம்பித்தார்கள். அந்த அற்புதமான மாதங்களைப் பற்றி நான் என்ன சொல்ல முடியும்? எங்கள் பிளாட் அவரது புனித முகாமுக்கு மிக அருகில் அமைந்துள்ளது.
இரவு சந்திரமௌலீஸ்வர பூஜை மற்றும் அந்த புனிதமான சூழ்நிலை ஆகியவற்றிற்காக நாங்கள் ஒவ்வொரு நாளும் நடந்து செல்வது வழக்கம். அவர் தில்லி நகரத்திலிருந்து புறப்படுவதற்கான நேரம் வந்துவிட்டது, பிரிந்து செல்வதற்கான அந்த தருணத்தை எங்களால் அனுமதிக்க முடியாத ஒரு கணமான மனதுடன் இருந்தோம். இரும்புத்துகள்கள் ஒரு காந்தத்துடன் தானே ஒட்டிக்கொள்ளும்?
அவரை பிரிய அந்த விசேஷமான நாட்களை இழக்க தயாராக இல்லாத நாங்கள் ரிஷிகேஷ் வரை எங்கள் இடத்திலிருந்து சென்றோம். நானும் என்னுடைய மனைவியும் அவருடைய முகாமில் சேர்ந்து கேதார்-பத்ரிக்குச் செல்லலாம் என்று ஆச்சார்யாள் மென்மையாகவும் அன்பாகவும் பரிந்துரைத்தார்கள்
1971 ஆம் ஆண்டில் எனது முதல் மகள் பல மாதங்களாக கடுமையாக நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தாள். ஆரம்பத்தில், ஆச்சார்யாளை நான் தொந்தரவு செய்ய விரும்பவில்லை, ஆனால் மருத்துவ உதவி பயனற்றது என்பதை நிரூபிக்கும் போது, கடுமையான தேவை நேரத்தில், நான் ஆச்சார்யாளின் அனுக்கிரஹத்திற்கு சென்றேன். போதுமான பயனுள்ள உதவி உடனடியாக வழங்கப்பட்டது.
அவரது ஆசீர்வாதங்களை தெரிவிக்கும் போது, கடவுளின் ப்ரார்த்தனைக்கு மேலாக சிவபெருமானுக்காக நான் ஒரு சிறப்பு தைலா அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும் என்று பரிந்துரைத்தார்கள்,
நான் அதனை செய்ததும் என் மகள் தனது நோயிலிருந்து முற்றிலும் குணமடைந்து விட்டாள் என்று நான் சொல்ல தேவையில்லை.
1974 ஆம் ஆண்டில் நாங்கள் சிருங்கேரிக்குச் சென்றபோது, எனது இரண்டாவது மகள், அம்பிகா, ஆச்சார்யாளின் ஆசிர்வாதத்தால் மந்திரம்தொடங்கப்படுவதில் மிகுந்த ஆர்வம் காட்டினார். அந்த நேரத்தில் அவருக்கு 10 வயதுதான், எனவே என் மனைவி தயக்கத்துடன் தனது வலுவான விருப்பத்தை தெரிவித்தார். ஆச்சார்யாளும் ஒரு இளம் ஆன்மீக ஆர்வலரை மறுக்க முடியுமா? என்று கூறி மறுநாள் காலையில் அவள் ஸ்ரீ ராமரின் மந்திரத்தால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டாள்.
சிஷ்யர்களின் மனம் அறிந்து அவர்களின் நியாமான கோரிக்கைகளுக்கு அனுக்கிரஹம் செய்து, அவர்களுக்கு என்றும் ஒரு நல்ல வழிகாட்டியாக விளங்கும் ஆதிசங்கர குருபரம்பரை பற்றி சொல்லவும் வேண்டுமோ.. ஸ்ரீகுருப்யோ நம:
