சேவா குஞ் எனும் இடத்தை 1590 இல் சுவாமி ஹிட் ஹரிவன்ஷ் கண்டுபிடித்தார். அவரது சம்பிரதையினை பின்பற்றுபவர்கள் இந்த புனித தளத்தை பராமரித்து, தினசரி பூஜா சேவையை ராதா கிருஷ்ணாவுக்கு வழங்குகிறார்கள்.
இது ராதா கிருஷ்ணாவுக்கு என அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒரு அழகான கோவில். இதுவே ரங் மஹால் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது, இங்கு ராதாவும் கிருஷ்ணாவும் பிருந்தாவனத்தின் மற்ற கோபிகளுடன் ராஸ் லீலாவை நிகழ்த்தினர்.
கோயிலின் சுவர்களில் ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ணா நிகழ்த்திய பல்வேறு லீலாக்களின் ஓவியங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன. ஒவ்வொரு ஓவியமும் ராதா மற்றும் கிருஷ்ணரின் வெவ்வேறு அம்சங்களை சித்தரிக்கிறது.
ஓவியத்தில் ஒன்று கிருஷ்ணர் ராதாவின் முடிகளை வாறுவதையும் அலங்கரிப்பதையும் சித்தரிக்கிறது. மற்றொரு ஓவியத்தில், கிருஷ்ணர் ராஸ் லீலாவிடம் சோர்வடைந்த பிறகு ராதாவின் கால்களை மசாஜ் செய்கிறார்.
மற்ற ஓவியங்கள் ராதாகிருஷ்ணா ஹோலி விளையாடுவதை சித்தரிக்கிறது மற்றும் ஒன்று கிருஷ்ணா புல்லாங்குழல் வாசிக்கும் போது ராதாவை கவர்ந்திழுக்கிறார்.
இந்த கோவில் சூரிய அஸ்தமனத்திற்குப் பிறகு கோவில் வாயில்கள் மூடப்பட்டு, மாலை ஆர்த்திக்குப் பிறகு யாரும் கோயிலுக்குள் நுழைய அனுமதிக்கப்படுவதில்லை,
ஏனெனில் ராதா கிருஷ்ணர் இன்னும் ராஸ் லீலாவை நிகழ்த்துகிறார் என்பது ஒரு நம்பிக்கையாக உள்ளது என்பதால் இந்த தெய்வீக காட்சியை யாரும் பார்க்க அனுமதிக்கப்படுவதில்லை.
பகலில் கோயிலில் கூடும் குரங்குகள் கூட சூரிய அஸ்தமனத்திற்குப் பிறகு கோவிலை விட்டு வெளியேறுகின்றன.
சேவா குஞ்சிலிருந்து சிறிது தொலைவில் புனிதமான லலிதா குண்ட் உள்ளது, இது ராதாவின் தோழி லலிதா தேவியின் தாகத்தைத் தணிக்க கிருஷ்ணரின் புல்லாங்குழலால் கட்டப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது.
சேவா குஞ்சின் வடக்கே இம்லி தலா உள்ளது. இது கிருஷ்ணரின் காலத்திலிருந்தே மிகவும் பழமையான புளிய மரத்தைக் கொண்டுள்ளது.
மகாராஜா பக்தி சாரங்காவால் கட்டப்பட்ட ராதா-கிருஷ்ணா கோயிலின் முற்றத்தில் புளிய மரம் அமைந்துள்ளது.
பகவான் கிருஷ்ணர் இந்த புளிய மரத்தின் அடியில் உட்கார்ந்திருந்தார், அவரது உடல் மிகவும் தன் அன்பான பக்தரான ராதாவிடமிருந்து பரவசமான பிரிவினைக்குப் பிறகு அவரது உடல் தங்கமாக மாறும் என இன்றும் நம்பப்படுகிறது.
இக்கோவிலில் முதல் நாள் மாலை வைக்கும் பல்குச்சி, பழங்கள் மறுநாள் காலையில் உபயோக படுத்தப்பட்டு இருப்பதை கண்டு பக்தர்கள் பிரசாதமாக பெற்று செல்கின்றனர்
