மடத்து பக்தரின் நெருங்கிய தோழி மிகவும் குழப்பமடைந்திருந்தார். ஆரம்பத்தில், அவளைத் தொந்தரவு செய்வது என்ன என்று கேட்டபோது, அவள் மிகவும் தயங்கினாள், அவளை கொஞ்சம் மெதுவாக விசாரித்தபோது, அவள் நள்ளிரவில் எழுந்திருக்கிறாள் என்று கூறி தன் வீட்டைச் சுற்றி யாரோ சலங்கை அணிந்து ஓடுகிறார்கள் என்று சொன்னாள்.
சில நேரங்களில் ஒலி கதவுகள் மற்றும் ஜன்னல்களுக்கு மிக அருகில் இருந்தது, சில சமயங்களில் அது விலகிச் செல்வது போல் ஒலித்தது. அவர் விளக்குகளை இயக்கும்போது, ஒலிகள் குறைந்துவிட்டன என்றும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
ஒருவர் இத்தகைய பல கதைகளை பல்வேறு நபர்களிடமிருந்து கேட்டிருக்கிறார், பொதுவான நம்பிக்கை, இவை அமைதியற்ற ஆவிகள், இந்த உலகில் சிக்கித் தவிக்கும் மறுபுறம் கடந்து சமாதானத்தைக் காண முடியவில்லை.
குருவின் மந்திராக்க்ஷதை தனது நண்பரின் பிரச்சினையை தீர்க்கும் என்று பக்தர் உண்மையாக நம்பினார். கவலைப்பட வேண்டாம் என்று தன் தோழியிடம் கூறினார், அவளோ மிகவும் குழப்பமாகப் பார்த்தாள்.
அன்றிரவு பக்தர் தனது கிளினிக்கிலிருந்து திரும்பி வந்தபோது, அந்த தோழியைப் பார்க்க வேண்டிய அவசியத்தை உணர்ந்தார்.
ஸ்ரீமகாசன்னிதனம் பிரசாதமாக அவளுக்குக் கொடுத்த மந்திராக்க்ஷ்தை அவள் தன்னுடன் எடுத்துச் செல்கிறாள். அவள் மறுநாள் காலை வரை காத்திருப்பாள், என்றார்
ஆனால் ஆச்சார்யாள் பக்தரிடம் உடனடியாக நண்பரின் வீட்டிற்குச் செல்ல வேண்டிய அவசியத்தைச் சொல்வது போல் இருந்தது. பக்தர் நேராக நண்பரின் வீட்டிற்கு ஓடிச் சென்றார், அந்த அக்க்ஷத்தையைக் கொடுத்து அதை எல்லா கதவுகளுக்கும் ஜன்னல்களுக்கும் அருகே தெளிக்க வேண்டும் என்று கூறிவிட்டு வெளியேறினார்.
மறுநாள் காலையில் தோழி பக்தரை அழைத்து, நள்ளிரவில் அவள் வீட்டைச் சுற்றி நிறைய சத்தம் கேட்டதாகக் கூறினாள்.
அவள் பீதியடைந்து அனைத்து விளக்குகளையும் இயக்கினாள், அப்போதுதான் பக்தர் அவளுக்குக் கொடுத்த புனிதமான மந்திராக்க்ஷதயை நினைவு கூர்ந்தாள்.
அவள் வீட்டைச் சுற்றிச் சென்று கதவுகள் மற்றும் ஜன்னல்களுக்கு அருகில் தெளித்தாள். அவள் இதைச் செய்தவுடனேயே, சத்தங்கள் நின்று, அடிச்சுவடுகள் குறைந்து வருவதை அவள் கவனித்தாள். அதன் பின்னர் சம்பவங்கள் ஒருபொழுதும் நடக்கவில்லை.
