ஸ்ரீ சாரதா ஸ்தோத்திரத்திலிருந்து முதல் 10 ஸ்லோகங்கள், அவரது புனித ஜகத்குரு ஸ்ரீ சச்சிதானந்த சிவாபினவா நர்சிம்ஹா பாரதி மகாஸ்வாமிகளால் இயற்றப்பட்டது, ஜகத் பிரசுக அலங்காரத்தில் ஷரதாம்பாவை விவரிக்கிறது.
முதல் நாளில் அம்பா உருவாக்கியவர் அல்லது ஜகத் ப்ரசாதிகா கையில் கைக்குழந்தையுடன் நாம் அனைவரும் அவளுடைய குழந்தைகள் என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறார்.
கழுத்து வரை சிவப்பு சேலையில் அலங்கரிக்கப்பட்ட உலகளாவிய தாயின் முகம் மாணிக்கங்களால் வரிசையாக செய்யப்பட்ட மலையின் மேல் முழு நிலவை ஒத்திருக்கிறது.
உண்மையில்! பிரம்மாவின் துணைவியார் சாரதை, தனது கழுத்து வரை பக்தர்கள் மீது அன்பு நிறைந்திருப்பதை உலகுக்குக் காட்ட சிவப்பு சேலையில் கழுத்து வரை அணிந்திருந்தார்
மாதா! ‘நான் உலகம் முழுவதையும் பாதுகாக்கிறேன், என் மடியில் வைத்து’ என்பதை காட்ட குழந்தையை உங்கள் மடியில் வைத்திருக்கிறீர்களா?
பிரம்மாவின் துணைவியார் குழந்தையை மடியில் சுமந்து, ‘என்னை வணங்கும் அனைவரையும் நான் (என்) குழந்தைகளாகக் கருதி அவர்களைப் பாதுகாக்கிறேன்’ என்று குறிப்பிடுகிறார்.
‘நான் உலகம் முழுவதையும் பாதுகாப்பேன்!’-இதை உலகுக்கு அறிவிக்க, மாதா, குழந்தையை ஸ்தாலி-பூலக நியாயாவைப் பின்பற்றி உங்கள் மடியில் வைத்திருக்கிறீர்களா? [இந்த நியாயத்தின்வ படி, சமையல் பாத்திரத்தில் இருந்து ஒரு துண்டு அரிசியை எடுத்துக் கொண்டால் போதும், முழு பானை சாதம் சமைக்கப்படுகிறதா என்று சோதிக்க. உலகம் முழுவதும் தன் பராமரிப்பில் இருப்பதைக் குறிக்க அம்பா ஒரு குழந்தையைத் தழுவினார்.
ஒரே ஒரு உருவமற்ற அம்பாறை (வானம்) உள்ளது என்று கூறப்படுகிறது; நீங்கள் எப்படி ஒன்பது அழகான அம்பார்களை அலங்கரிக்கிறீர்கள்? [இந்த கவிதையில் அம்பரா (வானம்/ ஆடைகள்) மற்றும் நவ (புதிய/ ஒன்பது) ஆகிய சொற்களின் பன் திறம்பட பயன்படுத்தப்படுகிறது.]
விண்வெளியைப் போல, அம்பாரம் (வானம்) ஒன்று, பழமையானது, எங்கும் நிறைந்திருக்கிறது, எப்போதும் அழியாது என்று வேதங்கள் அறிவிக்கின்றன. இது நவ (ஒன்பது/புதியது) என்ற பண்பைப் பெறுவது எப்படி?
‘நான் பழைய ஆடைகளை அணிவதில்லை. நான் புதியவற்றை மட்டுமே அணிகிறேன். இதை வலியுறுத்த, புதிய ஆடைகள்!
ஏம்பா! பிரம்மாவின் நண்பரே! முகம் தாமரையை ஒத்திருப்பவர்! உங்கள் பக்தர்களுக்கு அமிர்தத்தை இரக்கத்துடன் பரிமாறவும், முதுமை மற்றும் இறப்பிலிருந்து விடுபடவும் நீங்கள் மாணிக்கம் நிறைந்த தேன் கோப்பையை வைத்திருக்கிறீர்களா?
தன் பக்தர்களை நோக்கிய ராகத்தை (பாசம்/ சிவப்பு நிறம்) ஒருபோதும் கைவிடமாட்டேன் என்பதைக் காட்ட வாணி எல்லா நேரங்களிலும் மூன்று சிவப்பு பூக்களை வைத்திருக்கிறார்.
