கட்டுரைகள்

விபரீத சேஷ்டைகள் செய்து வருவதோடு இந்த அற்புதமான யோக வித்யை இந்துக்களுடையது மட்டுமே அல்ல என்று மூர்க்க வாதங்களில் ஈடுபடுகின்றனர்.

உள்ளது உள்ளபடி பேசுவது வேறு. சொன்ன சொல்லைக் காப்பது வேறு. அர்ப்பணிப்பு என்பது இன்றியமையாதது என்பதை இந்த வேத முழக்கம்

"மா கஸ்சித் து:க பாக்பவேத்" - அனைவரும் சுபத்தை அடைய வேண்டும். சுகத்தை அனுபவிக்க வேண்டும்.

- 'நடக்கும் வழி, நடக்கும் முறை, நடப்பவன், சேர வேண்டியவன் அனைத்தும் பகவானே' என்று விஷ்ணு சகஸ்ரம் முழங்குகிறது.

எல்லாம் பிரம்ம மயம் என்பதை அனுபவத்தில் பெறும் வரை இந்த கருத்தை பாவனையில் சிந்தித்து வரவேண்டும். அந்த சிந்தனை சகல உயிர்

பிரதானமாக மூன்று குணங்களை கூறியுள்ளார்கள். சொல் சக்தி உடையதாக இருக்க வேண்டும். அதாவது நம் பேச்சு எடுபடவேண்டும்

ஸர்வம் விஷ்ணு மயம் ஜகத் – அங்ஙனமாக, மானுடா, நீ ஏன் வீணாகப் பொறுப்பைச் சுமக்கிறாய்? பொறுப்பைத் தொப்பென்று

நாட்டு மக்கள் எந்த குறையுமின்றி வாழ வேண்டுமானால் அனைவரின் நோக்கமும் நாட்டு நலனை முன்னிட்டு

மோட்சத்தை அடைய விரும்புவோனுக்கு முக்கியமான பகை அவனுடைய சொந்த மனமே ஆகும்.

இந்த சனாதன நாதத்தை அமல்படுத்திய நாடுகள் அற்புதமாக முன்னேற்றத்தை சாதித்தன என்பதில் ஐயமில்லை.

யார் வெற்றி, யார் தோல்வி என்பதை நிர்ணயிப்பதில், சிறுபான்மை வாக்குகள், முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன.

பாரதி கீதையில் தரிசித்த ஆன்மீகத்திற்கு ஒரு வடிவம் கொடுக்க நினைத்து உருவாக்கிய இலக்கியமே விநாயகர் நான்மணிமாலை.