அன்னாபிஷேகம் என்பது, ஐப்பசி மாத பௌர்ணமி நாளில் சிவாலயங்களில் மூலவர் லிங்கத்திருமேனிக் கு வடித்த சாதத்தால் (அன்னம்) சிறப்பு அபிஷேகம் செய்யும் விழா.
ஐப்பசி மாத பௌர்ணமி திதி அன்று அனைத்து சிவாலயங்களிலும் இது நடைபெறுகிறது என்றாலும், கங்கைகொண்ட சோழபுரம் ஆலயம், தஞ்சை பெருவுடையார் கோயில் உள்ளிட்டகோயில்களில் உள்ள பிரமாண்ட பெரியவடிவிலான லிங்கத் திருமேனிக்கு மேற்கொள்ளப்படும் அன்னாபிஷேகம் மிகப்பெரிதும், சிறப்பானதுமாகத் திகழ்கிறது.
சிவலிங்கத்தின் மீது சூடான சாதத்தை வைத்து முழுமையாகக் கவசம் போல மூடி அலங்காரம் செய்கிறார்கள். நீர், பால், தயிர், இளநீர், சந்தனம், விபூதி போன்றவற்றுடன் 11 வகையான சாதங்கள் மற்றும் நைவேத்தியங்கள் படைக்கப்படும். அபிஷேகம் முடிந்த பிறகு அன்னத்தின் ஒரு பகுதி நீர்நிலைகளில் கரைக்கப்படும்; மீதமுள்ள அன்னம் பக்தர்களுக்குப் பிரசாதமாக வழங்கப்படுகிறது .
கல்லுக்குள் இருக்கும் தேரை முதல் கருப்பையில் வாழும் உயிர் வரை கோடிக்கணக்கான ஜீவன்களுக்கு உணவளித்துக் காப்பவர் ஈசன். அவருக்கு நன்றி செலுத்தும் விதமாக இந்த அன்னாபிஷேக பூஜை நடத்தப்படுகிறது.
ஸ்ரீ ஞானபுரீஸ்வரர் – ஸ்ரீ ஞானானந்த தபோவனத்தில் அன்னாபிஷேகம்
தமிழ்நாட்டில் திருக்கோவிலூருக்கு அருகில், தென் பெண்ணை ஆற்றின் வடகரையில் அமைந்துள்ள அமைதியான இடம் ஸ்ரீ ஞானானந்த தபோவனம். ‘தபோவனம்’ என்றால் ‘தவம் புரியும் காடு’ என்று பொருள்; இது இன்று ஒரு புனித யாத்திரைத் தலமாகத் திகழ்கிறது.
இது சாதாரணமான காடு அல்ல. ‘தபஸ்’ (தவம்) என்பது தீவிரமான ஊக்கம், தீவிர ஈடுபாடு மற்றும் கடுமையான விரதங்களைக் குறிக்கும். மனதை ஆன்மீக உண்மைகளை உணர்வதற்குத் தடையாக இருக்கும் விஷயங்களிலிருந்து விலக்கி, இறைத்தன்மையை நோக்கியே திருப்புவதே தவத்தின் மிக உயர்ந்த நோக்கமாகும். சத்குரு ஸ்ரீ ஞானானந்த கிரி சுவாமிகள், தம்மிடம் பயின்ற சீடர்களுக்கு இத்தகைய உயர்ந்த இலக்கையே போதித்தார்.
ஸ்ரீ ஞானபுரீஸ்வரர் – ஆசிரமத்தின் இதயம்
சத்குரு ஒரு ‘பிரம்ம ஞானி’யாக இருந்தபோதிலும், அவர் பக்தி மார்க்கத்திற்கு மிகுந்த முக்கியத்துவம் அளித்தார்.
“ஆலயம் தொழுவது சாலவும் நன்று” என்ற தமிழ் முதுமொழிக்கு ஏற்ப, ஆலய வழிபாடு மிகச் சிறந்த பயிற்சியாகும்.
இன்றும் இங்கு அவரது ஜீவசமாதி உயிர்ப்புடன் திகழ்கிறது; தபோவனத்தின் ஒவ்வொரு மண்துகளும் அவரது தெய்வீகச் சந்நிதியால் அதிர்வுற்று விளங்குகின்றன.
எனவே, ஸ்ரீ ஞானபுரீஸ்வரர் என்பது வெறும் சிவலிங்கம் மட்டுமல்ல; அவர் ஞானத்தின் வடிவமாகவே ‘புரீஸ்வரர்’ (ஞானத்திற்கு அதிபதியான ஈஸ்வரன்) என்று போற்றப்படுகிறார். தபோவனத்தில் அவரைத் தரிசிப்பது என்பது, நேரில் சத்குருவின் ‘ஆத்ம ஸ்வரூப’த்தையே தரிசிப்பதற்குச் சமமாகும்.
பிக்ஷா பாத்திரம் – இரு பாத்திரங்கள், ஒரு பிரார்த்தனை
இரண்டு சாதாரண எஃகு (ஸ்டீல்) பாத்திரங்கள்; ஆனால், சிவபெருமானையே அலங்கரிப்பது போல, விபூதிப் பட்டைகள், குங்குமப் பொட்டுகள் மற்றும் புதிய மலர் மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன. இவை சந்நிதியின் நுழைவாயிலில் ‘பிக்ஷா பாத்திரங்களாக’ வைக்கப்பட்டுள்ளன.
ஒரு பாத்திரத்தில் – பச்சரிசி
பக்தர்கள் ஒவ்வொரு கைப்பிடியாக வழங்கும் பச்சரிசி இதில் சேகரிக்கப்படுகிறது. இந்த அரிசி நன்கு கழுவப்பட்டு, மிகுந்த தூய்மையுடன் சமைக்கப்பட்டு, ஞானபுரீஸ்வரருக்குச் சாத்தப்படும் ‘அன்னமாக’ மாறுகிறது. பால், தேன் போன்றவற்றால் அபிஷேகம் செய்யப்படும் அந்த லிங்கத்திற்கு, அன்னத்தால் அபிஷேகம் செய்யப்படுகிறது. ஏனெனில், அவரே ‘அன்னபதி’ – பூமிக்கு அடியில் இருக்கும் புழு முதல், தாயின் கருப்பையில் இருக்கும் குழந்தை வரை அனைத்திற்கும் உணவளிப்பவர் அவரே!
நமது சுவாமி, அரிசி மணிகளை ‘ஜீவ ரத்னம்’ என்று குறிப்பிடுவார்.
மற்றொரு பாத்திரத்தில் – பருப்பு மற்றும் பயறு வகைகள்
துவரம் பருப்பு, பாசிப் பருப்பு, கொண்டைக்கடலை மற்றும் பிற பயறு வகைகள் அடங்கிய சிறு பொட்டலங்கள் இதில் வைக்கப்படுகின்றன. இவை அபிஷேகத்திற்காக அல்ல, அதன் பிறகு நடைபெறும் ‘அன்னதானத்திற்காக’ பயன்படுகின்றன. பருப்பு இல்லையெனில் சாம்பாரோ, கூட்டோ, அல்லது முழுமையான பிரசாதமோ அமையாது. வெறும் அரிசி உணவாக இருக்கலாம், ஆனால் பருப்புடன் கூடிய அரிசி ஒரு விருந்தாக மாறுகிறது. தபோவனத்தின் மரபு என்னவென்றால், சிவபெருமானுக்குச் சமர்ப்பிக்கப்படும் அன்னம், பக்தர்களுக்கு முழுமையான, சத்து நிறைந்த உணவாக மீண்டும் வழங்கப்பட வேண்டும் என்பதுதான்.
இதுவே நமது சத்குருவின் ஞானம். அவர் தபோவனத்தை ஒரு ‘அத்யாத்ம வித்யாலயமாக’ (ஆன்மீகக் கல்விக்கூடமாக) உருவாக்கினார்; அங்கு ஒரு அரிசி மணி கூட ‘பிரம்மம்’ தான்.
அஹம் அன்னம், அஹம் அன்னம், அஹம் அன்னம்
அன்னம் ப்ரஹ்மேதி வ்யஜானாத்
நீங்கள் முதல் பாத்திரத்தில் ஒரு கைப்பிடி அரிசியைச் சமர்ப்பிக்கும்போது, இவ்வாறு பிரார்த்திக்கிறீர்கள்:
“இந்த உலகில் எவரும் பசியுடன் உறங்கக்கூடாது.” இரண்டாவது பாத்திரத்தில் பருப்புப் பொட்டலத்தைச் சேர்க்கும்போது, நீங்கள் இவ்வாறு பிரார்த்திக்கிறீர்கள்:
“நாங்கள் உண்ணும் உணவு, உடலுக்கு வலிமையை மட்டுமல்ல, ஆன்மாவிற்கு ஞானத்தையும் வழங்கட்டும்.”
இதனால்தான் தபோவனத்தில், ‘அன்னாபிஷேகம்’ என்பது வெறும் அபிஷேகம் மட்டுமல்ல; அது ‘அன்னதானம்’, அது ‘ஞானதானம்’ ஆகும்.
சத்குரு இதனை உணர்கிறார்; ஸ்ரீ ஞானபுரீஸ்வரர் இதனை ஏற்றுக்கொள்கிறார்.
முதலில், ஸ்ரீ ஞானபுரீஸ்வரருக்கு நீர், பால், நெய், தயிர், தேன், சந்தனம் மற்றும் விபூதி ஆகிய பாரம்பரியமான பதினொரு புனிதப் பொருட்களால் அபிஷேகம் செய்யப்படுகிறது.
அதன்பிறகு, ‘மகா அன்னாபிஷேகம்’ நடைபெறுகிறது. புதிதாகச் சமைக்கப்பட்ட, நறுமணம் வீசும் பொன்னி அரிசி சாதம்—சூடு குறையாமல், ஆவி பறக்கும் நிலையில்—பாத்திரங்களில் கொண்டு வரப்பட்டு, மிகுந்த அன்போடும் மென்மையோடும் லிங்கத்தின் மீது அடுக்கப்படுகிறது. லிங்கம் மறைந்து, பனி போர்த்திய கைலாய மலையைப் போல, பிரகாசமான வெண்ணிறக் குன்று அங்கு காட்சியளிக்கிறது. முந்திரி, ருத்ராட்சம் மற்றும் குங்குமத்தால் ஆன கண்கள் பொருத்தப்படுகின்றன; காய்கறிகள் மற்றும் பழங்களால் ஆன மாலைகள் இறைவனை அலங்கரிக்கின்றன.
ருத்ரம், சமகம் மற்றும் தபோவனத்திற்கே உரிய ‘தினசரி’ மந்திரங்கள் அந்த இடமெங்கும் ஒலிக்கின்றன. பக்தர்கள் அமைதியாக நின்று தரிசிக்கின்றனர்; ஏனெனில், அவர்கள் ‘அன்ன பிரம்மத்தையும்’ ‘ஞான பிரம்மத்தையும்’ ஒன்றாகக் காண்கிறார்கள்.
அலங்காரமும் தீபாராதனையும் முடிந்த பிறகு, அந்த அன்னம் வீணாக்கப்படுவதில்லை. அது ‘அன்னப் பிரசாதமாக’ எடுக்கப்பட்டு, தயிருடன் கலந்து அனைவருக்கும் வழங்கப்படுகிறது. இந்தப் பிரசாதத்தை உண்பதால் அனைத்து நோய்களும் நீங்கும் என்றும், பித்ரு தோஷங்கள் அகலும் என்றும், இந்த ஜன்மத்திலோ அல்லது வருங்கால ஜன்மங்களிலோ ஒருபோதும் உணவுத் தட்டுப்பாடு ஏற்படாது என்றும் நம்பப்படுகிறது.
