ஸ்ரீ சச்சிதானந்தா சிவபினாவா நரசிம்ம பாரதி மகாஸ்வாமிஜி காலடியில் உள்ள கோவிலை மீட்க கேரள சுற்றுப்பயணத்தை மேற்கொண்டார், மேலும் பல நகரங்களில் முகாமிட்டிருந்தார். அவரது தரிசனத்திற்காக பக்தர்கள் திரண்டதால், ஏற்பாடுகளை ஆராய தனி குழுக்கள் அமைக்கப்பட்டன.
அந்தக் குழுக்களில் ஒன்றில் தன்னார்வலராக இருந்த ஒரு சிறுவன் சுவாமிஜியிடமிருந்து தீட்சை பெற விரும்பினான். தான் மிகவும் இளமையான சிறு பையனாக இருப்பதாக அந்த பையன் உணர்ந்ததால், தீட்சை தொடங்குவதற்கு ஆச்சார்யாளை அணுக அவருக்கு தைரியம் இல்லை, எனவே அவரது விருப்பத்தை அடக்கினார். இருப்பினும், ஆச்சார்யாள் முன்னிலையில் அல்லது ஆச்சார்யாள் அருகிலுள்ள நகரங்களில் முகாமிட்டுக் கொண்டிருந்த போதெல்லாம், அவர் பெரிய இழப்பு ஏற்பட்டதைப் போலவும் வருத்தத்தையும் உணர்ந்தார். ஆச்சார்யாள் சுற்றுப்பயணத்தை முடித்துவிட்டு ஸ்ரீசிருங்கேரிக்கு திரும்பினார். பின் சில நாட்களில் ஆச்சார்யாள் தனது ஜீவனை விட்டு சமாதி நிலையை அடைந்தார்.
ஒரு பொன்னான வாய்ப்பை இழந்துவிட்டதாக அந்த சிறுவன் தொடர்ந்து வருத்தப்பட்டான். பல ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன. ஒரு நாள், இதைப் பற்றி யோசித்துக்கொண்டிருந்தபோது அவன் தூங்கிவிட்டான். ஆச்சார்யாள் அவனது கனவில் தோன்றி அன்பாக சில விஷயங்களை ஆரம்பித்தார்.
சிறுவனின் மகிழ்ச்சிக்கு எல்லையே இல்லை. அவன் எழுந்து, தனக்கு கன்வில் ஆச்சார்யாளால் ஆரம்பிக்கப்பட்ட மந்திரத்தை நினைவில் வைக்க முயன்றான். ஆனால் அதை நினைவில் கொள்ள முடியவில்லை அதனால் மிகவும் மனச்சோர்வையும் சுயபச்சாதாபத்தையும் அடைந்தான்.
அந்த நேரத்தில் ஆச்சார்யாள் ஜகத்குரு சந்திரசேகர பாரதி மகாஸ்வாமிஜி கேரளாவில் சுற்றுப்பயணம் செய்து கொண்டிருந்தார். ஒரு வயதான பக்தர், சிறுவனின் புலம்பலைக் கேட்டு, குருதேவைச் சந்தித்து, அவனது ஆசை மற்றும் கனவு பற்றி குருவிடம் கூறி விளக்க வேண்டும் என்று பரிந்துரைத்தார். அவரின் அந்த பரிந்துரைத்தபடி சிறுவன் தனது தரிசனத்திற்காக வந்து தனது பிரச்சினையை ஆச்சார்யாளிடம் விவரித்தார். சிறுவனிடம் அனுதாபம் அடைந்த ஆச்சார்யாள், மறுநாள் காலையில் சிறுவனை வரச் சொன்னார்.
மறுநாள் காலையில் தனது வேண்டுகோள்களையும் பிரார்த்தனைகளையும் முடித்துவிட்டு, சிறுவன் குருதேவை அணுகினான். அவரை நெருங்கிய போது, ஆச்சார்யாள் ஒரு மந்திரத்தைத் தொடங்கி சிறுவனுக்கு உபதேசித்தார்கள். சிறுவன் அதை மிகவும் பயபக்தியுடன் கேட்டு மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தான், அவனது உடல் சிலிர்த்தது. கண்கள் ஆனந்த கண்ணீரை உகுத்தது.
ஸ்ரீ சச்சிதானந்தா சிவாபினவ நரசசிம்மா பாரதி மகாஸ்வாமிஜியிடமிருந்து அவர் கனவில் பெற்ற அதே மந்திரமே ஸ்ரீ சந்திரசேகர சுவாமிஜிகளால் தொடங்கப்பட்ட மந்திரமாகும்.
ஆச்சார்யாள் இருவரும் தங்கள் உடல் வடிவங்களில் வித்தியாசமாக இருந்தபோதிலும், அவர்கள் ஒன்றுதான் என்பதை அவர் உணர்ந்தார். மிகுந்த ஆச்சரியப்பட்டார்.
ஆதிசங்கரரின் அவிசின்ன பரம்பரையில் ஸ்ரீசாரதா அம்பாளின் அனுக்கிரஹம் பரிபூர்ணமாய் பெற்ற ஆச்சார்யாள் யாவரும் பக்தர்களின் சிஷ்யர்களின் மனம் அறிந்து அருளும் அருளாளர்கள். இதில் அவர்களுக்குள் இருக்கும் ஒரு குரு சிஷ்ய தொடர் சங்கிலியானது அனைத்தையும் அறியும் ஒரு புள்ளியில் குவிந்து சிஷ்யர்களுக்கு அருள்கிறார்கள். ஸ்ரீகுருப்யோ நம;
