ஸ்ரீ. ஆர்.கிருஷ்ணசாமி ஐயர் சிறிது நேரம் தங்குவதற்காக சிருங்கேரிக்கு வந்திருந்தார். நரசிம்மவனத்தில் உள்ள விருந்தினர் மாளிகையில் தங்கி பிரார்த்தனை மற்றும் வழிபாட்டில் ஈடுபட்டார்.
குருதேவ் தற்காலிகமாக துங்கா ஆற்றின் வடக்கு கரையில் உள்ள குடிசைக்கு சென்று கொண்டிருந்தார். இருப்பினும் அவர் கிருஷ்ணசாமி ஐயரை தெற்கு கரையில் தொடர்ந்து தங்குமாறு கேட்டார்.
அடுத்த நாள், கிருஷ்ணசாமி ஐயர் ஆச்சார்யாள் நரசிம்ம பாரதி மகாஸ்வாமிகளின் ஆதிஷ்டானத்தை சுற்றிவளைத்து, பிரார்த்தனை செய்து, பக்தியுடன் வணங்கி, ஆற்றின் வடக்கு கரையில் வந்து, குருதேவின் தற்காலிக இல்லமாக பணியாற்றிய குடிசைக்கு வந்தார். மரியாதை செலுத்தி அவர் ஒதுங்கி நின்றார்.
அவரை உரையாற்றிய குருதேவ் விசாரித்தார், “நாங்கள் ஆற்றின் வடக்கு கரைக்கு வந்திருப்பதால் அது தெற்கு கரையில் மிகவும் அமைதியாகவும் இருக்க வேண்டுமா? ஐயர் எவ்வாறு உறுதியுடன் பதிலளிக்க முடியும்? குருதேவின் இருப்பு குழப்பத்தையும் கலக்கத்தையும் ஏற்படுத்தியிருக்குமா? கேள்விக்கு ஆச்சரியப்பட்ட அவர் அமைதியாக இருந்தார்.
அவரது மனதில் இருந்த கேள்விக்கு பதிலளிப்பது போல, குருதேவ் தெளிவுபடுத்தினார்,
“நான் சொல்ல விரும்பியது, அது அமைதியாகவும் இருந்ததால்
ஸ்ரீ ஸ்ரீ நரசிம்ம பாரதி மகாஸ்வாமிஜியின் ஆதிஷ்டானம் முன்னிலையில் நீங்கள் தட்சிணாமூர்த்தி ஸ்தோத்திரத்தை ஜெபித்து ஓதினீர்கள்.” கிருஷ்ணசாமி ஐயர் ஆச்சரியப்பட்டார். பூஜ்ய நரசிம்ம பாரதி மகாஸ்வாமிஜியின் ஆதிஷ்டானத்தில் அவர் பிரார்த்தனை செய்தார் என்று ஆச்சார்யாளுக்கு எப்படித் தெரியும்?
அவ்வாறு கருதப்பட்டிருந்தாலும், அவர் தட்சிணாமூர்த்தி ஸ்தோத்திரத்தை ஓதினார் என்று அவருடைய ஆச்சார்யாளுக்கு எப்படித் தெரியும்? அவர் அதிசயமாகவும் பேசாதவராகவும் இருந்தார்.
