சந்திரசேகரபாரதி சுவாமிகள் பெரும்பாலும் ஆழ்ந்த சிந்தனையின் உயர்ந்த நிலைக்குள் நுழைந்து வெளி உலகத்திற்கு இழக்கப்பட பல நாட்கள் ஆகும்.
அவருடைய இயல்பான நிலையை மீட்டெடுக்கும் போது, அவர் செய்யவேண்டிய முதல் காரியம், அவருடைய பிரார்த்தனைகளை முடித்து, அனைத்து கோவில்களையும் பார்வையிட வேண்டும்.
அத்தகைய ஒரு சமயத்தில், பல நாட்கள் சிந்தித்தபின், அவர் கோயில்களைப் பார்க்க புறப்பட்டார். அவர் தனது குருவின் சமாதியில் பிரார்த்தனை செய்தார், கோயிலைச் சுற்றினார் மற்றும் துங்கா ஆற்றின் மறு கரையில் உள்ள சாரதாம்பாள் தேவியின் கோவிலை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினார்.
குருதேவ் தனது தியானத்திலிருந்து வெளியே வந்திருப்பதை மடத்தின் அதிகாரி அறிந்திருக்கவில்லை. குருதேவ் வெறும் இரண்டு உதவியாளர்களுடன் ஆற்றின் வடக்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ள வித்யாஷங்கர கோவிலுக்குள் நுழைந்தார்.
அவர் கோயிலிலிருந்து வெளியே வந்து கொண்டிருந்தபோது, மட் அதிகாரிகளும் தொழிலாளர்களும் ஓடி வந்து மரியாதை செலுத்தினர்.
சிரித்த முகத்துடன் குருதேவ் அவர்களின் நல்வாழ்வைப் பற்றி விசாரித்தார். “மைசூர் ராணி இன்று மாலை 6:00 மணிக்கு எங்களை சந்திக்கிறார். அவளை வரவேற்க அனைத்து ஏற்பாடுகளும் செய்யப்பட்டுள்ளதா? ” விசாரித்தார்.
சுற்றியுள்ள மக்கள் அனைவரும் ஆச்சரியப்பட்டார்கள். ராணி பிரதாப்குமாரி தேவி இரண்டு நாட்களுக்கு முன்புதான் சிருங்கேரிக்கு விஜயம் செய்து மைசூர் திரும்பியிருந்தார்.
ராணியின் மற்றொரு வருகை குறித்து அரண்மனையிலிருந்து அதிகாரப்பூர்வ தகவல்கள் எதுவும் கிடைக்கவில்லை. “அனைத்து ஏற்பாடுகளும் செய்யப்படும்,” என்று அவர்கள் பணிவுடன் பதிலளித்தனர்.
கவனித்துக் கொள்ளுங்கள், உடனடியாக அனைத்து ஏற்பாடுகளையும் செய்யுங்கள்”, என்று குருதேவ் கூறினார், ஸ்ரீ ஷரதம்பால் கோயிலுக்குச் சென்றார்.
மிகுந்த அவசரத்தில் அதிகாரிகள் ராணியின் வருகைக்குத் தயாரானார்கள். குருதேவ் அவர்களிடம் கூறியதை அவர்கள் இன்னும் நம்பவில்லை. மாலை 6:00 மணியளவில், ஐந்து முதல் ஆறு கார்கள், ராணியையும், அவரது சகோதரிகளையும், அவர்களுடைய பரிவாரங்களையும் ஏற்றிக்கொண்டு வந்து, குருதேவின் வார்த்தைகளில் சந்தேகம் கொண்டிருந்த மடத்தின் அனைத்து அதிகாரிகளையும் திகைக்க வைத்தனர். “ குருதேவின் வார்த்தைகளை சந்தேகிப்பதில் நாங்கள் தவறு செய்துள்ளோம்”, என்று அவர்கள் தங்களைத் தாங்களே திட்டிக் கொண்டனர்.
