தனிமை
தம்மிடம் ஓய்வு பெற அவர் இப்போது மிகவும் சுதந்திரமாக இருப்பதாக ஆச்சார்யாள் உணர்ந்தார். அவர் நிச்சயமாக இளம் ஸ்வாமியின் தினசரி கல்வி மற்றும் பயிற்சியில் தனிப்பட்ட மற்றும் தந்தைவழி ஆர்வத்தை வெளிப்படுத்தினார் மற்றும் அவருக்கு அடிக்கடி கற்பித்தார்.
ஆனால் காலப்போக்கில் இந்த நடவடிக்கைகள் குறைந்து கொண்டே வந்தன, மேலும் அவர் பூஜையிலோ அல்லது வேதாந்த இலக்கியங்களின் விளக்கத்திலோ தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொள்ளாதபோது தனிமையில் இருக்க விரும்பினார்.
படிப்படியாக, பூஜை மற்றும் விளக்கங்கள் அவரை ஈடுபடுத்துவதை நிறுத்திவிட்டன, மேலும் அவர் தனிமையிலும் உள்நோக்க பார்வையிலும் மட்டுமே விவரிக்க முடியாத அமைதியைக் கண்டார்.
அவர் கணித விவகாரங்களில் ஆர்வம் காட்டுவதை நிறுத்தியது நடைமுறையில் ஒரு குழப்பத்தை விளைவித்தது மற்றும் இளைய சுவாமி, அவர் மிகவும் இளமையாக இருந்ததாலும், படிப்பில் ஈடுபட்டிருந்ததாலும் அவர்களைப் பொறுப்பேற்க எதிர்பார்க்க முடியாது. எனவே, மைசூர் மகாராஜா அவர்களின் உயரிய அரசாங்கம், மடத்தின் நிர்வாகத்தை தற்போதைக்கு தனது கைகளில் எடுத்துக்கொண்டு மீட்புக்கு வந்தது. ஆச்சார்யாள் மக்களுடன் உரையாடுவதில் ஆர்வம் காட்டுவதை நிறுத்திவிட்டார்,
மேலும் ஏராளமான சீடர்கள் அவரது தரிசனத்திற்காக காத்திருந்தாலும், அவர் பெரும்பாலும் வெளியே வரமாட்டார், அவ்வாறு செய்தால், சிலருக்கு குறிப்பிடத்தக்க தலையசைத்து அவர்களை வாழ்த்துவார். சிலருக்கு ஒரு வெளிப்படையான ஒற்றை எழுத்து மற்றும் மற்றவர்களுக்கு மயக்கும் புன்னகை மற்றும் அவர்களின் பார்வையை விட்டு வெளியேறும்.
தொடரும்..
