நேற்றைய பதிவு தொடர்ச்சி
- குடும்ப தெய்வம் நான் இதைச் சொன்னவுடனேயே ஆச்சார்யாள் சிரித்தார். என் முட்டாள்தனத்தை நான் உடனடியாக உணர்ந்தேன். மிகுந்த முயற்சியால் முந்தைய ஆச்சார்யாவிற்கும் அவரது புனிதத்திற்கும் சாரத்தில் எந்த வித்தியாசமும் இல்லை என்ற முடிவுக்கு வந்தேன்.
ஆச்சார்யாள் மற்றும் இளைய சுவாமிக்கு இடையே உள்ள அதே கொள்கை பொருந்தவில்லையா? நான் வெட்கத்தால் தலை குனிந்து அமைதியாக இருந்தேன். இருப்பினும் அவரது வழக்கமான கருணையுடன் ஆச்சார்யாள் “அது ஒன்றும் இல்லை. நானே உங்களுக்கு மந்திராக்ஷத்தை தருகிறேன்” என்றார்.
மறுநாள் காலையில் நான் அவரை அணுகியபோது, அவரையும், இளைய சுவாமியும் அருகருகே அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டேன். ஆச்சார்யாள் எனக்குப் புறப்படுவதற்கு விடுப்பு அளித்தபோது, அவர் மந்திராக்ஷதா கோப்பையை இளைய ஸ்வாமியை நோக்கி நகர்த்தி, “அவர் வீட்டிற்குத் செல்கிறார். தயவுசெய்து அவருக்கு மந்திராக்ஷத்தை கொடுங்கள்” என்றார்.
அதன்படி மந்திராக்ஷத்தை வாங்கிக்கொண்டு இருவரிடமும் உத்தரவு எடுத்துக்கொண்டு வீட்டுக்கு கிளம்பினேன். இறையருளால் செய்யப்பட்ட முதல் சோதனையிலேயே நான் தோல்வியடைந்தேன் என்பதையும், இந்தச் சம்பவத்திலிருந்து நான் கற்றுக்கொண்ட பாடத்தை என்னால் முழுமையாகச் செயல்படுத்த முடியவில்லை என்பதையும் நான் நன்கு உணர்ந்தாலும், நான் ஒருபோதும் தோல்வியடையவில்லை என்பதை உறுதியாகக் கூற முடியும்.
இந்த மிகவும் மதிப்புமிக்க பாடத்தை மனதில் கொள்ளுங்கள். வெளிப்புற வடிவங்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் வரை, ஆவியின் ஒருமைப்பாட்டின் இலட்சியத்தை உணர முடியாது என்பது மிகவும் வெளிப்படையானது.
அத்தகைய இலட்சியத்தை இறுதியில் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதும், அவ்வாறு செய்வதற்கு எவ்வளவு காலம் எடுத்துக் கொண்டாலும் அதுவும் சமமாகவே வெளிப்படையானது. பல ஆச்சார்யர்களின் வடிவமாக வியாபித்திருக்கும் பரம ஆவியானவர் மட்டுமே நமது வழிகாட்டுதலுக்காகத் தேடப்பட வேண்டும்.
