அன்னை காலமாக பணி இழப்புகள் குறித்து அதிகம் கேள்விப்படுகிறோம். லேஆஃப் குறித்தான தகவல்கள் அதிகம் செய்தித்தாள்களிலும் வருகின்றன .இணையதளங்களில் அதிகம் விவாதிக்கப்பட்டு வருகின்றன.

சென்னையைச் சேர்ந்த ஒரு ஐடி (IT) டெலிவரி மேலாளர், கடந்த 10 ஆண்டுகளாகத் தன்னுடன் பணியாற்றிய 12 ஊழியர்களை வேலையிலிருந்து நீக்குமாறு தனக்கு உத்தரவிடப்பட்டதாக, மிகுந்த மனவேதனையுடன் பகிர்ந்துள்ளார்.

ரெடிட் (Reddit) தளத்தில் உணர்ச்சிகரமான பதிவு ஒன்றை எழுதிய அவர், உயர் அதிகாரிகள் தன்னை ஒரு மூடிய அறைக்கு அழைத்து, ஒரு எக்செல் (Excel) கோப்பைக் கொடுத்து, வெள்ளிக்கிழமைக்குள் தனது குழுவில் உள்ள 12 பேரை வேலையிலிருந்து நீக்க வேண்டும் என்று கட்டளையிட்டதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

எந்தவித ஆலோசனையோ, எச்சரிக்கையோ அல்லது மறுவாய்ப்போ வழங்கப்படவில்லை. ஒவ்வொரு பணியாளருடனும் வெறும் 15 நிமிடங்கள் மட்டும் பேசி, அவர்களின் வேலை பறிபோய் விட்டதாகத் தெரிவிக்க வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டது என்று மனபாரத்துடன் எழுதி இருக்கிறார்.

ஆனால், அவர்கள் அவருக்கு வெறும் பணியாளர்கள் மட்டுமல்ல. 2016-ஆம் ஆண்டு முதல் அவர்கள் ஒன்றாக வளர்ந்தவர்கள்; தொழில்நுட்பச் சிக்கல்களைச் சரிசெய்ய அதிகாலை 3 மணி வரை ஒன்றாக உழைத்தவர்கள்; உணவைப் பகிர்ந்து உண்டவர்கள்; சாலையோரக் கடைகளில் தேநீர் அருந்தியவர்கள்; ஒருவருக்கொருவர் திருமணங்களில் கலந்துகொண்டு, வாழ்க்கையின் முக்கிய தருணங்களைக் கொண்டாடியவர்கள். ஏன், அவர்களின் பச்சிளம் குழந்தைகளைக்கூட அவர் தன் கைகளில் ஏந்தியிருக்கிறார்.

ALSO READ: மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோயில் கும்பாபிஷேகம்: முன்னேற்பாடுகள் தீவிரம்!

அவர்கள் அவரை வெறும் மேலாளராக மட்டும் பார்க்கவில்லை; அன்போடும் மரியாதையோடும் “அண்ணா” என்றுதான் அழைத்தார்கள்.

இந்தச் சூழலை இன்னும் துயரமானதாக மாற்றுவது, அந்த ஊழியர்களில் சிலரின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கைச் சூழல்தான். ஒரு மூத்த மென்பொருள் உருவாக்குநர் (Senior Developer), தனது வேலை பாதுகாப்பானது என்று நம்பி, நான்கு மாதங்களுக்கு முன்புதான் பெரிய அளவிலான வீட்டுக் கடன் வாங்கியிருந்தார்.

மற்றொரு பணியாளரின் தாயார் புற்றுநோயுடன் போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்; நிறுவனத்தின் மருத்துவக் காப்பீடுதான் அந்தச் சிகிச்சையைத் தொடர்ந்து மேற்கொள்ள அவருக்கு உதவியாக இருந்தது. இன்னொரு குழு உறுப்பினரின் மனைவி கர்ப்பமாக இருக்கிறார், அடுத்த மாதம் அவருக்குக் குழந்தை பிறக்கவிருக்கிறது.

இப்போது, இவர்களது கண்களை நேருக்கு நேர் பார்த்து, “உங்கள் கணினி அணுகல் (access) முடக்கப்பட்டுவிட்டது, நீங்கள் கிளம்பலாம்” என்று சொல்ல வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு அவர் தள்ளப்பட்டார்.

வசதியான அலுவலகங்களில் அமர்ந்திருக்கும் உயர் அதிகாரிகள், செலவு குறைப்பு மற்றும் லாப வரம்புகள் குறித்து விவாதிக்கிறார்கள்; ஆனால், இத்தகைய கொடூரமான செய்தியைச் சொல்லும் பொறுப்பை மட்டும் தங்களைப் போன்ற இடைநிலை மேலாளர்கள் மீது சுமத்துகிறார்கள் என்று அவர் தனது ஆதங்கத்தை வெளிப்படுத்தினார்.

ALSO READ: 3 மாநிலங்களில் இருந்து 500 மாணவிகள்; ஆண்டாள் வேடமிட்டு நடனம்!

இத்தகைய முடிவுகளை எடுப்பவர்கள், ஊழியர்களின் கண்ணீரையோ, அவர்களின் பதற்றமான கேள்விகளையோ அல்லது திடீரென நிச்சயமற்ற நிலைக்குத் தள்ளப்பட்ட அந்த குடும்பங்களின் துயரத்தையோ நேரில் எதிர்கொள்ள வேண்டியதில்லை.

இந்த மனச்சுமை தாங்க முடியாததாக இருந்ததால், அவர் வேலையை ராஜினாமா செய்யக்கூட நினைத்தார். தான் விலகிவிட்டால், தன்னை நம்பியிருந்த அந்த மனிதர்களைத் தன் கைகளாலேயே வேலையிலிருந்து நீக்கும் கொடுமையிலிருந்து தப்பிக்கலாம் என்று அவர் கருதினார்.

ஆனால், அவரது மனைவி ஒரு கசப்பான உண்மையை அவருக்கு நினைவூட்டினார்: அவர் ராஜினாமா செய்தாலும், அதே உத்தரவை நிறைவேற்ற வேறொருவர் நியமிக்கப்படுவார்; அதே சமயம், அவரது சொந்தக் குடும்பமும் வருமானம் இன்றி நடுத்தெருவில் நிற்கும் நிலை ஏற்படும்.

இப்போது அவர் மீண்டும் அதே அலுவலகத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்குள்ளவர்களிடம் முகமலர்ச்சியுடன் “காலை வணக்கம், அண்ணா” என்று சொல்லும் அதே மனிதர்களைச் சந்திக்க வேண்டும். ஆனால், இன்னும் சில நாட்களில் அவர்களது வேலை பறிபோகப்போகிறது என்பதை அவரே அவர்களிடம் சொல்ல வேண்டியிருக்கும் என்பதுதான் உண்மை.

தன்னிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட இந்த வேலையைச் செய்வதால் ஏற்படும் குற்ற உணர்வை, எந்த ஊதியமோ அல்லது நிறுவனத்தில் வகிக்கும் உயர் பதவியோ துடைத்துவிட முடியாது என்று கூறி அவர் தனது பதிவை முடித்திருந்தார்.

ALSO READ: சோசலிசம் என்னும் கை விலங்கு!

சில நேரங்களில், கெட்ட செய்தியைத் தெரிவிப்பவர்களும் மிகுந்த மனவேதனைக்கு உள்ளாகிறார்கள். நிறுவனங்களில் ஆட்குறைப்பு குறித்த ஒவ்வொரு புள்ளிவிவரத்திற்குப் பின்னாலும், உண்மையான மனிதர்கள், அவர்களது குடும்பங்கள், பொறுப்புகள் மற்றும் தலைகீழாக மாறிப்போகும் பல வாழ்வுகள் இருக்கின்றன.