நேற்றைய பதிவு தொடர்ச்சி
- மென்மையான மற்றும் உறுதியான எனது நண்பர் ஒருவர் எனது ஸ்ரீமத் ராமாயணத் தொகுப்பை சில நாட்களுக்கு கடன் வாங்கி என்னிடம் திருப்பிக் கொடுத்தார். அதைப் புரட்டிப் பார்த்தபோது, தினசரி பாராயணத்தைப் பற்றிய செயல்முறை விவரங்கள் எழுதப்பட்ட ஒரு தாள் கிடைத்தது.
நான் அவதானித்த விவரங்களில் இருந்து அவை பெரிதும் வேறுபடுவதைக் கண்டேன். நான் அடுத்ததாக அவரைச் சந்தித்தபோது, இந்த விஷயத்தை அவரிடம் சொல்லத் தூண்டினேன்.
கே: ஸ்ரீமத் ராமாயணத்தின் தினசரி பாராயணத்தைச் செய்வதற்கு பல முறைகள் உள்ளதா?
ஆ: ஏன் கேட்கிறாய்?
கே: எனது நண்பர் ஒருவர் வைத்திருந்த குறிப்பை நான் பார்க்க நேர்ந்தது. அங்கு காணப்படும் முறை என்னுடையதிலிருந்து வேறுபட்டது. அதனால் கேட்டேன்.
ஆ. அந்த குறிப்பை நீங்கள் பார்த்ததும், உங்கள் சொந்த முறையின் தகுதியை நீங்கள் சந்தேகிக்க ஆரம்பித்தீர்கள்.
கே: இல்லை, இல்லை.
ஆ.: நீங்கள் தொடங்கும் போது நீங்கள் கற்றுக்கொண்டதற்கு இணங்க நீங்கள் செய்வது என்பதில் உங்களுக்கு சந்தேகம் இல்லையா?
கே: எனக்கு அப்படி எந்த சந்தேகமும் இல்லை.
ஆ. அப்படியானால், வேறு என்ன முறைகள் உள்ளன? இல்லையா என்று கேட்பதில் உங்கள் பொருள்
கே: நான் தெரிந்து கொள்ள விரும்பினேன்.
ஆ: அது தெரிஞ்சு என்ன செய்யப் போறீங்க? உங்கள் முறையை கைவிட்டு, அதற்கு பதிலாக வேறு சிலவற்றை மாற்றுவது உங்கள் நோக்கமா?
கே: நிச்சயமாக இல்லை.
ஆ: அப்படியானால் இந்தக் கேள்வி தேவையற்றது.
ஒரு சீடர் ஆச்சார்யாள் ஒரு நீண்ட பேச்சுக்கு “வரைய” முடிவு செய்தார், மேலும் ஆச்சார்யாளுக்கு ஒரு இணக்கமான விஷயத்தை வழங்கினால் அவர் அவ்வாறு செய்ய முடியும் என்று உணர்ந்தார்.
ஈ: விவேகசூடாமணியில் ஒரு ஸ்லோகத்தின் நோக்கத்தை விரிவாக விளக்க ஆச்சார்யாளை வேண்டுகிறேன்.
ஆ: ஸ்லோகம் எது? அதை படிக்க.
சீடர் அதைப் படித்தார்.
ஆ.: இந்த ஸ்லோகத்தில் எது? உங்களுக்கு புரியாத பகுதி
டி: எனக்கு ஸ்லோகம் புரிகிறது. எவ்வாறாயினும், ஆச்சார்யாளின் விரிவான விளக்கத்தை நான் விரும்புகிறேன்.
ஆ. நம்ம ஆச்சார்யா சொன்ன வார்த்தைகள் சூப்பர். நமது வார்த்தைகளை அவர்களுடன் கலந்து பேசுவது முறையல்ல. அவற்றை அப்படியே அனுபவிக்கவும்.
தொடரும்..
