ஆன்மிகக் கட்டுரைகள்

அவைகள் மெதுவாக சேற்றுக்குள் மூழ்க ஆரம்பித்தன. இரண்டும் சேற்றுக்குள் கிட்டத்தட்ட கழுத்து வரை மூழ்கிவிட்டன

அவனுக்கு அதன் இருப்பைப் பற்றிய ஞானம் இல்லை

ஈசனாரது வரத்தை மறந்தனை போலும், நீ புரியும் சிவபூசை பாவத்தை நீக்குமே அல்லாது யான் வீசும் பாசத்தை விலக்குமோ?

தேவையற்ற வாதங்களை, வார்த்தைகளை, செயல்களை நம் வாழ்வில் நீக்கினால்

வியாதிகளே இல்லாத மனிதனைப் பார்ப்பது மிகவும் துர்லபம்

அதிக உறக்கம், தூங்கி வழிதல், பயம், கோபம், சோம்பல், ஒத்திப் போடுவது... இவை தமோகுண இயல்பு. இவை உள்ளவர் எதையும் சாதிக்க

இதெல்லாம் எப்படி? யாரு செய்த வேலை.?

எதைத் தங்களுக்கு வேண்டாம் என்று சொல்கிறார்களோ அந்தத் துன்பமானது

இந்த வழியில் நம் அறிவைத் தூண்டும்படி "ஓஷதீனாம் பதயே நம:" என்று பகவானை பிரார்த்திப்போம்.

சித்தத்தைச் சிவன்பால் வைத்திருந்தனர். நெடுங்காலம் மக்கட்பேறு இல்லாமையால் மனம் வருந்தி,காசி என்னும் திருத்தலத்தை அடைந்து,

பேரனுக்கு பழைய சோறும் மாவடுவும் அளித்து சாப்பிட சொன்னாள்.

நாம் என்றாவது ஒருவரைப் பார்த்திருந்தால்தான் அவரை இப்போது நமக்கு ஞாபகம் வரும்.