ஒருமுறை, ஜகத்குரு மகாசன்னிதானம் ஸ்ரீ ஸ்ரீ பாரதி தீர்த்த மகாஸ்வாமிகள் ஒரு வீட்டு விஜயம் செய்தார்கள். பூஜா அறையை மிகவும் சுத்தமாகவும் அழகாகவும் அலங்கரித்திருப்பதை அவர் கவனித்தார். இதைக் கவனித்த நமது குரு பக்தருடன் உரையாடத் தொடங்கினார்.
மகாசன்னிதானம்: உங்கள் பூஜை அறை நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டு நன்கு பராமரிக்கப்படுகிறது.
பக்தர்: ஆம் குருதேவ். இந்த அறையை சுத்தம் செய்ய நாங்கள் ஒரு நாள் முழுவதும் உழைத்தோம்.
மகாசன்னிதானம்: ஓ, நான் பார்க்கிறேன். இது ஒவ்வொரு நாளும் இப்படி இல்லையா?
பக்தர்: இல்லை குருதேவ். தங்களது வருகையின் காரணமாக அதை அலங்கரித்துள்ளோம்.
மகாசன்னிதானம்: (புன்னகையுடன்) ஓ, அதாவது உங்கள் குரு அவருடைய உடல் வடிவத்தில் வந்தால் மட்டுமே, நீங்கள் இங்கே அவருடைய இருப்பைக் கருத்தில் கொள்வீர்கள். இந்த புகைப்படங்களில் உள்ள உங்கள் குரு வெறும் காகிதமாகவே கருதப்படுகிறார், இல்லையா?
பக்தர்: (அதிர்ச்சியடைந்து, தனது தவறை உணர்ந்து, ஆச்சார்யாளுக்கு முன்னால் ஸஜ்தா (ஸாஸ்டாங்க நமஸ்காரம்) செய்கிறார். குருதேவ், எனது அறியாமையால் இந்த தவறை நான் செய்திருக்கிறேன். தயவுசெய்து மன்னித்து என்னை ஆசீர்வதியுங்கள்.
மகாசன்னிதானம்: (இரக்கத்துடன்) கவலைப்படத் தேவையில்லை. என்னைப் பற்றிய உங்கள் பக்தியைப் பற்றி எனக்குத் தெரியும். ஆனாலும், உங்கள் குரு எப்போதும் உங்களுடன் இருக்கிறார் என்ற உணர்வை நீங்கள் நம்பி வளர்த்துக் கொண்டால், அது உங்கள் ஆன்மீக அபிலாஷைகளுக்கு உதவும். இது போன்ற மனப்பான்மையுடன் நீங்கள் பகவான் சந்திரமௌலீஸ்வரையும் ஆராதனை செய்யுங்கள். அந்த பகவான் உங்களுடன் இருப்பதாக நீங்கள் கருதும் பொழுது, தவறிலிருந்து நீங்களாகவே உங்களை விடுவித்துக் கொள்வீர்கள். அதே பாவனையுடன் என்றும் பகவானை வணங்கி உய்வடையுங்கள் என்றார்.
பக்தருக்கு மிகவும் எளிதான முறையில் ஒரு மதிப்புமிக்க பாடம் கற்பித்த பின்னர், ஆச்சார்யாள் முகாமுக்கு திரும்பினார். ஸ்ரீகுருப்யோ நம:
