ஸ்ரீ சச்சிதானந்தா சிவபினாவா ந்ரசிம்ஹ பாரதி மகாஸ்வாமிஜி, காலடியில் உள்ள கோவிலின் மறுசீரமைப்பிற்காக கேரள சுற்றுப்பயணத்தை மேற்கொண்டார்,
மேலும் பல நகரங்களில் முகாமிட்டிருந்தார்.
அவரது தரிசனத்திற்காக பக்தர்கள் திரண்டதால், ஏற்பாடுகளை ஆராய தனி குழுக்கள் அமைக்கப்பட்டன. அந்தக் குழுக்களில் ஒன்றில் தன்னார்வலராக இருந்த ஒரு சிறுவன் சுவாமிஜியிடமிருந்து தீட்சை பெற விரும்பினான்.
சீட்சை தொடங்குவதற்கு மிகவும் இளமையாக இருப்பதாக அவர் உணர்ந்ததால், அவருடைய ஆச்சார்யாளை அணுக அவருக்கு தைரியம் இல்லை, எனவே அவரது விருப்பத்தை அடக்கினார்.
இருப்பினும், அவர் ஆச்சார்யாள் முன்னிலையில் அல்லது ஆச்சார்யாள் அருகிலுள்ள நகரங்களில் முகாமிட்டுக் கொண்டிருந்த போதெல்லாம், அவர் இழப்பு மற்றும் வருத்தத்தை உணர்ந்தார்.
ஆச்சார்யாள் அவரது சுற்றுப்பயணத்தை முடித்துவிட்டு சிருங்கேரிக்கு திரும்பியது. சிறிது நேரம் கழித்து, ஆச்சார்யாள தனது சமாதியை அடைந்தார்.
ஒரு பொன்னான வாய்ப்பை இழந்துவிட்டதாக அந்த சிறுவன் தொடர்ந்து வருத்தப்பட்டான். பல ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன. ஒரு நாள், இதைப் பற்றி யோசித்துக் கொண்டிருந்தபோது அவர் தூங்கிவிட்டார்.
ஆச்சார்யாள் அவரது கனவில் தோன்றி அவரிடம் அன்பாக மந்தர் உபதேசத்தை ஆரம்பித்தார். அவரது மகிழ்ச்சிக்கு எல்லையே தெரியாது. அவர் எழுந்து, அவர் தொடங்கிய மந்திரத்தை நினைவில் வைக்க முயன்றார். அவர் அதை நினைவில் கொள்ள முடியவில்லை மற்றும் மிகவும் மனச்சோர்வையும் பரிதாபத்தையும் உணர்ந்தார்.
அப்போது ஆச்சாரியாள் ஜகத்குரு சந்திரசேகர பாரதி மகாஸ்வாமிஜி கேரளாவில் சுற்றுப்பயணம் செய்து கொண்டிருந்தார். ஒரு வயதான பக்தர், சிறுவனின் புலம்பலைக் கேட்டு, குருதேவைச் சந்தித்து, அவரது ஆசை மற்றும் கனவு பற்றி அவருக்கு விளக்க வேண்டும் என்று பரிந்துரைத்தார்.
பரிந்துரைத்தபடி சிறுவன் தனது தரிசனத்திற்காக ஆச்சார்யாளிடம் வந்து தனது பிரச்சினையை விவரித்தார். சிறுவனிடம் அனுதாபம் அடைந்த ஆச்சார்யாள், மறுநாள் காலையில் சிறுவனை வரச் சொன்னார்.
மறுநாள் காலையில் தனது வேண்டுகோள்களையும் பிரார்த்தனைகளையும் முடித்த பின்னர், சிறுவன் குருதேவை அணுகினான். அவரை நெருங்கி அழைத்தபோது, ஆச்சார்யாள் அவரை ஒரு மந்திரத்தைத் தொடங்கினார்கள். சிறுவன் அதை மிகவும் பயபக்தியுடன் பெற்றான்.
மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தார், சிலிர்த்தார். அவரது புனித ஸ்ரீ சச்சிதானந்தா சிவபினாவாநவ்ய ந்ருசிம்ஹ பாரதி மகாஸ்வாமிஜியிடமிருந்து அவர் கனவில் பெற்ற அதே மந்திரமே அவர் தொடங்கப்பட்ட மந்திரமாகும்.
குருக்கள் இருவரும் தங்கள் உடல் வடிவங்களில் வித்தியாசமாக இருந்தபோதிலும், அவர்கள் ஒன்றுதான் என்பதை அவர் உணர்ந்தார். அவர் , ஆச்சரியப்பட்டார்.
