இலக்கியம்

உருவங்கள் வேறுவேறு உயிர் ஒன்றேதான் உலகமே ஒருகடவுள் வடிவமன்றோ

ஞான ஒளிபெற்று, எண் என்று சொல்லப்படுவன, எழுத்து என்று சொல்லப்படுவன ஆகிய இரு வகைக் கலைகளையும் வாழும் மக்களுக்கு

திருமகள், பாரதி, உமை என முப்பெருந்தேவியரையும் குறிப்பிடுகிறார். பாடல் ‘கடமை’ எனத் தொடங்கி ‘களித்தே’ என முடிகிறது.

ஹிந்து பெற்றோர்களே மாதா, பிதா, குரு, தெய்வம் .. இதை எதோ சந்தங்கள் சேர்ந்த ஒரு சொற்றடராக பார்க்காதீர்கள் ..

எங்கள் மூன்று பேரிலும் நான் மட்டும் அதிர்ஷ்டம் இல்லாதவன் ஆவேன். எனக்கு வெண்கலக் கோப்பையில் மட்டுமே பால் கிடைத்தது.

அந்த அறைக்குள் சென்ற போது தங்கக்கோப்பை காலியாக இருந்தது. வெள்ளி மற்றும் மண்கலக் கோப்பைகளில் பால் இருந்தது. தங்கக்கோப்பையில் இருந்த பால்

வரலாற்று ஆய்வாளர் முனைவர் சித்ரா மாதவன் அவர்களுக்கும் தென்னிந்தியக் கோவில்களை ஆய்வுசெய்த ‘சிவமஞ்சரி’ ஆட்சிலிங்கம்

நம்பியும் ஆசாரியரும் தாங்களாகவே தேவையான போது ஒரு சிறு தூது விடுத்து ஶ்ரீரங்கன் சாட்சியாக நம் வைணவம் வளர்த்த

பாரதியார் எழுதிய விநாயகர் நான்மணி மாலை நாற்பது பாடல்களைக் கொண்டது. அதில் முதல் மூன்று பாடல்களை

உ.வே.சா.அவர்களை மாடிக்கு அழைத்துச் செல்ல ஒரு பதின்ம வயது சிறுவனை ஏற்பாடு செய்திருந்தனர்.

நான் புதுமைப் புலவன். நீங்கள் பழம் புலவர்களை எல்லாம் வாழச் செய்கிறீர்கள். புலவர்​ ​பரம்பரை அழியாமல் காப்பவன் நான். நீங்கள்

தாமிரபரணிக் கரை நகரங்களில் உ.வே.சா., பெற்ற சுவடிகள் பலப் பல. அவற்றில் ஒன்றுதான்… பத்துப் பாட்டு!