ஒரு மனிதன் தனது கடந்த கால செயல்களால் மட்டுமே துன்பத்தை அனுபவிக்கிறான். ஒருவரின் செயல் பலனைத் தர வேண்டும்.
ஒருவரின் முந்தைய தவறான செயல்களின் பலனளிப்பதால், இந்த பிறப்பில் ஒருவர் பாதிக்கப்படுகிறார். இந்த துன்பங்களுக்கு ஈஸ்வரரே காரணம் என்று சொல்வது தவறு.
ஒரு நபருக்கான சரியான போக்கை தொடர்ந்து கடவுளைப் பற்றி சிந்திப்பதும், அகங்காரத்திற்கு இடம் கொடுக்காததும், தன்னை முழுமையாக அவரிடம் ஒப்படைப்பதும் ஆகும்.
உன்னத நபர்கள் மற்றவர்களின் துயரங்களைத் தணிக்கவும் அவர்களை மகிழ்விக்கவும் முயல்கிறார்கள். மற்றவர்களுக்கு நல்லது செய்ய அவர்கள் பெரும் அசௌகரியங்களை கூட முன்வைக்கத் தயாராக உள்ளனர்.
மனிதன் தனது செயல்களின் பலனைத் தீர்மானிக்கும் சக்தியால் அறுவடை செய்கிறான். இது எல்லாவற்றையும் ஒரு முன்னரே தீர்மானிக்கப்பட்ட முறையில் செய்ய விதியை கட்டாயப்படுத்த முடியாது என்பதை இது குறிக்கிறது.
மக்கள் பொதுவாக சிக்கலில் இருக்கும்போது மனித அல்லது தெய்வீக உதவியை நாடுகிறார்கள். ஒருவரின் பிரச்சினை நிறுத்தப்பட்டவுடன் ஒரு பயனாளியை புறக்கணிக்கும் போக்கு தவறானது, அதை எதிர்கொள்ள வேண்டும். நன்றியுணர்வு என்பது காலாவதியாகாத பாவமாகும்.
