ஸ்ரீ சங்கர பகவத்பாதாச்சார்யாவால் விளக்கப்பட்ட உபநிடதங்களில் சொல்லப்பட்ட வாழ்க்கையின் குறிக்கோள், தனிப்பட்ட ஆன்மா தனது வரையறுக்கப்பட்ட தனித்துவத்திலிருந்து விடுபடவும், முழுமையான யதார்த்தத்துடன் தனது ஒருமையை உணரவும் வேண்டும்.
இந்த இலட்சியம் மிகவும் உயர்ந்தது, சாதாரண மனிதன் அதை அடைய முடியாது என்று நினைக்கிறான். உபநிடதங்கள், கீதை மற்றும் பிற புனித இலக்கியங்கள் கூட அதை அடைய முயற்சிப்பது ஒரு மில்லியனில் அரிதாகவே உள்ளது என்றும், தனது முயற்சியில் வெற்றி பெறுபவர் இன்னும் அரிதானவர் என்றும் வலியுறுத்துகின்றன,
அதே நேரத்தில் அவை சுட்டிக்காட்டுகின்றன. அந்த பரிபூரண நிலையின் பெருமையை வெளிப்படுத்தி, ஆர்வத்துடன் விரும்புவோருக்கு இந்த மனித உருவத்திலும், இந்த உலகத்திலும் கூட அடைய முடியும் என்று கூறுங்கள்.
இந்தியாவில் உள்ள பல பார்ப்பனர்கள் அத்தகைய சாத்தியத்தை உலகிற்கு நிரூபித்துள்ளனர் மற்றும் வேத வார்த்தைகள் ஒரு சுருக்கமான நடைமுறைக்கு சாத்தியமற்ற இலட்சியத்தை வெளிப்படுத்தும் செயலற்ற வார்த்தைகள் அல்ல என்பதை நிரூபித்துள்ளனர்.
ஆனால் அவர்கள் பெரும்பாலும் உலக கவலைகளிலிருந்து முழுமையான ஓய்வு வாழ்க்கையை நடத்துவதில் திருப்தி அடைந்துள்ளனர், ஞானம் உள்ள மனிதன் இந்த உலகத்தைச் சேர்ந்தவன் அல்ல, இன்னும் இந்த உலகில் இருப்பவர்களுக்கு எந்தப் பயனும் அளிக்க முடியாது என்ற பொதுவான உணர்வை உருவாக்குகிறது. ஆன்மீக ஞானம் வேண்டும்.
ஸ்ரீ சங்கர பகவத்பாதாச்சார்யாவால் நிறுவப்பட்ட ஸ்ரீ சிருங்கேரி மடத்திற்குத் தலைமை தாங்கிய மறைந்த ஜகத்குரு ஸ்ரீ சந்திரசேகர பாரதி ஸ்வாமினா, நவீன ஞானிகளின் இந்த பொது விதிக்கு குறிப்பிடத்தக்க விதிவிலக்கு.
சிருங்கேரியில் உள்ள ஸ்ரீ சுப்பா சாஸ்திரிகள் சிறந்த பண்டிதராக இருந்தார், மேலும் அவர் இளம் வயதிலேயே பற்றின்மை பழக்கத்தை வளர்த்துக் கொண்டு இமயமலைக்குச் சென்றார்,
ஆனால், அப்போதைய மடத்தின் ஜெகத்குருவாக இருந்த ஸ்ரீ நரசிம்ம பாரதி ஸ்வாமினா அவர்களின் விருப்பப்படி, அவர் சிருங்கேரிக்குத் திரும்பினார். , மடத்தின் ஆஸ்தான பண்டிதராக நியமிக்கப்பட்டார் மற்றும் அமைதியான மற்றும் புனிதமான திருமண வாழ்க்கையை நடத்தினார்.
அவருக்கு ஒரே மகன் ஸ்ரீ கோபால சாஸ்திரி இருந்தார், அவர் மிகவும் கற்றறிந்த பண்டிதராக இருந்தார், மேலும் ஒரு காலத்தில் பீடத்திற்கு அவரது வாரிசாக அவரது புனிதரால் பரிந்துரைக்கப்படுவார் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டார்.
ஆனால் எங்கள் எதிர்பார்ப்புகள் விதியின் மீறமுடியாத ஆணைகளுடன் அரிதாகவே ஒத்துப்போகின்றன. எனவே ஸ்ரீ கோபால சாஸ்திரிகள் உரிய காலத்தில் ஸ்ரீமதி லட்சுமி அம்மாளை மணந்து அவளால் பதினான்கு குழந்தைகளைப் பெற்றனர். இருப்பினும் அவர்களில் ஒரு சிறுவன் மட்டும் தான் இருக்க வேண்டும் என்பது கடவுளின் விருப்பம்.
நரசிம்மர் என்ற பெயரால் பிழைக்க வேண்டும். தங்கள் குழந்தைகளை இழந்த ஒரு விவரிக்க முடியாத மற்றும் இடைவிடாத விதி தங்களைத் துரத்துவதாக பெற்றோர்கள் ஆர்வமாக உணர்ந்தனர்,
மேலும் இந்த சிறுவனைத் தங்களிடமிருந்து சிறிது காலத்திற்குப் பிரிப்பதன் மூலம், அவன் சகோதர சகோதரிகளின் தலைவிதியிலிருந்து தப்பிக்க முடியும் என்று நம்பினர்.
அவர்களின் தேவைக்கேற்ப, அப்போதைய மடத்தின் முகவரான ஸ்ரீ ஸ்ரீகாந்த சாஸ்திரி அந்தச் சிறுவனைத் தனது பாதுகாப்பின் கீழ் அழைத்துச் சென்று நடைமுறையில் தனது சொந்த வீட்டில் ஒருவராக வைத்திருந்தார்.
அறிவின் பாதையில் தீவிரமாகப் பின்தொடர்ந்து, இலக்கை அடையாத ஆன்மிக ஆர்வலர், பணக்கார குடும்பத்திலோ அல்லது ஏழை துறவி குடும்பத்திலோ பிறந்தாலும், அதிர்ஷ்டம் கிடைப்பது மிகவும் கடினம் என்று பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.
பிற்பகுதியில் பிறந்ததால், அவர் செல்வத்தின் கவனச்சிதறல்களிலிருந்து விடுபட்டு, உலகம் அளிக்கும் எந்த ஈர்ப்புகளாலும் துவண்டுவிடாமல் ஆன்மீக நோக்கங்களில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொள்வார்.
அப்படிப்பட்ட குடும்பத்தில்தான் நமது நரசிம்மர் 1892 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 16 ஆம் தேதி ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை பிறந்தார். சிறுவயதிலிருந்தே அவர் உயர்ந்த புத்திசாலித்தனத்தின் அறிகுறிகளைக் காட்டினார்,
ஆனால் ஒரு மோசமான கொந்தளிப்பான மனநிலையையும், சகவாசத்தைத் தவிர்க்கும் திறனையும் வெளிப்படுத்தினார் மற்றும் அமைதியான ஓய்வு பெற்றார். மற்றும் தனிமை மட்டுமே அவருக்கு இணக்கமானது.
அவர் 9 வயதை அடைந்தபோது, அப்போதைய ஆச்சார்யாவாக இருந்த அவரது ஸ்ரீ சச்சிதானந்த சிவா அபிநவ நரசிம்ம பாரதி ஸ்வாமியின் உத்தரவின்படி, 1902 ஆம் ஆண்டில் மடத்திலேயே முறையாக உபநயனம் செய்தார்.
சிருங்கேரியில் உள்ள ஆங்கிலோ-கனரஸ் பள்ளியில் சேர்க்கப்பட்டு சில வருடங்கள் படித்து வந்தார். அவர் அரசுத் தேர்வில் முதல் வகுப்பில் தேர்ச்சி பெற்றபோது, அவரது தந்தை இயல்பாகவே தனது மகனைப் பற்றி பெருமிதம் கொண்டார்,
மேலும் அவருக்கு ஆச்சார்யாள் ஆசீர்வாதத்தைப் பெற வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில், அவர் சிறுவனை அவரது அழைத்துச் சென்று சிறுவனின் வெற்றியின் மகிழ்ச்சியான செய்தியைக் கூறினார். அவரது ஆசீர்வாதத்தைக் கேட்டார்.
ஆச்சார்யாள் “அதைக் கேட்டு நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன். சிறுவன் மிகவும் புத்திசாலி மற்றும் வாழ்க்கையில் முன்னேற வேண்டும் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. அவனுக்கு ஒரு பிரகாசமான எதிர்காலத்தை நீங்கள் விரும்புவீர்கள் என்று நான் நம்புகிறேன்” என்றார்.
தந்தை “நிச்சயமாக” என்றார்.
“அப்படியானால், அவரை ஆங்கிலப் பள்ளிக்கு அனுப்புவதை நிறுத்திவிட்டு, எங்கள் மடத்துப் பாடசாலைக்கு அனுப்புங்கள்” என்று தொடர்ந்து கூறினார். தந்தை, அவரைப் போலவே மிகுந்த பக்தி கொண்டவர்.
அவரது கட்டளையின் தகுதியில் மிகவும் நம்பிக்கையுடன், உடனடியாக ஒப்புக்கொண்டு, ஆங்கிலப் பள்ளியிலிருந்து சிறுவனை அழைத்துச் சென்று உடனடியாக பாடசாலையில் சேர்க்கச் செய்தார்.
தொடரும்..
ஜகத்குரு ஸ்ரீ சந்திரசேகர பாரதி மகாஸ்வாமிகள் பற்றிய புத்தகம்
ஸ்ரீ ஞானானந்த பாரதி சுவாமிகள்
