நேற்றைய தொடர்ச்சி
ஆச்சார்யாள்: மிகவும் உண்மை. ஒன்றுக்கொன்று முரணான இரண்டு விஷயங்கள் ஒரே நிறுவனத்தில் ஒரே நேரத்தில் இருக்க முடியாது. இப்போது சொல்வீர்களா செய்யாதவர் யார்? நான்,
ஜி: நிச்சயமாக சுயம்.
ஆ: மிகவும் சரி. எங்கள் அமைப்பை நன்றாகப் படித்திருக்கிறீர்கள். செய்பவர் யார் என்று கூறுவீர்களா?
ஜி: நிச்சயமாக அது உடல், புலன்கள், மனம் மற்றும் புத்தி.
ஆ: மீண்டும் சரி. தானே செய்பவன், செய்பவன் சுயமற்றவன். அப்படி இல்லையா?
ஜி: ஆமாம்.
ஆ: இப்போது முரண்பாடு எங்கே? செய்பவனும் செய்யாதவனும் ஒரே பொருளில் இல்லை.
இந்த தீர்வைச் சொல்லக்கூடியதாகவும் அதே சமயம் மிகவும் எளிமையானதாகவும் அந்த மனிதர் உணர்ந்தார், அவர் தனது சந்தேகங்களின் அபத்தத்தை உணர்ந்து, முன்பை விட அதிக அர்ப்பணிப்புடன் ஆச்சார்யாளிடமிருந்து பிரிந்தார்.
ஸ்ரீ சங்கராச்சாரியாரின் பாஷ்யங்களை விளக்கும் பழக்கத்தில் ஆச்சார்யாள் இருந்தபோது, வேதாந்த வகுப்புக்காகக் காத்திருந்த சீடர்களை மறந்தே ஒரு நாள் காலையில் ஸ்ரீ சக்ர பூஜையில் ஆழ்ந்து ஈடுபட்டிருந்தார், அவர்கள் ஏமாற்றத்துடன் வெளியேற நேரிட்டது.
அந்த நேரத்தில் நான் பூஜையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன், அவர்கள் வெளியேறுவதைக் கவனித்து, எனக்குள் யோசிக்க நேர்ந்தது; “ஒரு உருவத்தின் மீது இயந்திரத்தனமாக பூக்களை வீசுவதில் ஆச்சார்யாள் எவ்வாறு மகிழ்ச்சியைக் காண முடியும், அந்த இன்பம், பாஷ்யங்களில் உள்ள அழகான பத்திகளை விளக்குவதில் ஒருவருக்கு இருக்கும் விவரிக்க முடியாத மகிழ்ச்சி மற்றும் மேன்மையின் ஒரு பகுதியாக கூட எப்படி இருக்கும்?”
தொடரும்
