நேற்றைய பதிவு தொடர்ச்சி
மென்மையான மற்றும் உறுதியான ஒரு கற்றறிந்த அறிஞர் ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையை பெரும் பார்வையாளர்களுக்கு மிகவும் பிரபலமான முறையில் விளக்கி, தற்செயலாக போதுமான ஊதியம் பெற்றார். அவர் துறவியிடம் வந்தார்.
ஆ: நீங்கள் கீதையை நன்றாக விளக்குகிறீர்கள் என்று கேள்விப்பட்டேன். அதைக் கேட்டு மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.
அறிஞர்: உமது திருவருளால், நான் அறிந்த சிறியவற்றைத் தருகிறேன்.
ஆ: 18வது அத்தியாயத்தில் உள்ள ஒரு சரணத்திற்கு நீங்கள் எந்த மதிப்பையும் இணைக்கவில்லை என்பதையும் நாங்கள் கேள்விப்படுகிறோம்.
அறிஞர் உடனே புள்ளியைப் புரிந்துகொண்டு தலையைத் தொங்கவிட்டார். “தபஸ் இல்லாத எவருக்கும், பக்தி இல்லாதவருக்கும், கற்கும் ஆர்வமில்லாதவருக்கும், என்னைப் பிடிக்காதவர்களுக்கும் இது (கற்பித்தல்) கொடுக்கப்படக் கூடாது என்று கூறுவதுதான் அந்தச் சரணம். “.
கீதையின் போதனைகளைக் கேட்பதற்கான அவர்களின் தகுதிகளைக் குறிப்பிடாமல் அனைவருக்கும் மற்றும் எல்லாவற்றுக்கும் ஒலிபரப்புவது கீதையில் பகவானின் திட்டவட்டமான கட்டளைக்கு எதிரானது என்பதை இந்த எளிய கருத்து மூலம் ஆச்சார்யாள் சுட்டிக்காட்டினார்.
ஒரு பண்டிதர் ஆச்சார்யாளைப் பற்றி சில வசனங்களை இயற்றி அவருக்கு வாசித்தார். ஒரு சரணத்தில், ஸ்ரீராமர் தர்மத்தின் அவதாரம் மற்றும் தர்மத்தை மீண்டும் நிலைநாட்டுவதற்காக மட்டுமே அவதரித்தவர் என்றாலும், அவர் வாலியைக் கொன்றது தொடர்பாகவும், ஆச்சார்யாள் விடுவிக்கப்பட்டார் என்றும் சில அவதூறுகள் பேசப்பட்டன.
இத்தகைய சாத்தியமான குற்றச்சாட்டுகள் மனித வடிவில் உள்ள தூய்மையான தர்மம். அத்தகைய அறிக்கைகள் முறையற்றவை என்று உடனடியாக சுட்டிக்காட்டிய ஆச்சார்யாள் தனது அதிருப்தியை இவ்வாறு காட்டினார்.
“வாலியைக் கொன்ற ஸ்ரீராமனின் செயல் சரியா தவறா அல்லது அவன் மீது அவதூறாகப் பழி சுமத்தப்பட்டதற்கு எந்த அடிப்படையும் இருக்கிறதா இல்லையா என்பதை இப்போது சிந்திப்பது தேவையில்லாதது.
ஸ்ரீராமன் கூட சொல்ல முடியாத குறைகளில் இருந்து நான் விடுபட்டேன் என்று கூறுவதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.கவிதைகளில் கற்பனையும் மிகைப்படுத்தலும் பொருத்தமற்றதாக இருக்கலாம் ஆனால் அவை ஸ்ரீ மகத்துவத்தைக் குறைத்துவிடக் கூடாது. ராமர், கிருஷ்ணர் மற்றும் பலர்”.
தொடரும்..
