-முனைவர் கு.வை. பாலசுப்பிரமணியன் –
1900ஆம் ஆண்டில் ஒலிம்பிக் போட்டிகளில் இந்தியா முதன்முதலில் பங்கேற்றது, ஒரு தனி விளையாட்டு வீரர் (நார்மன் பிரிட்சார்ட்) இரண்டு பதக்கங்களை வென்றார் - இரண்டும் தடகளத்தில் வெள்ளி பதக்கம். இவர்தான் ஆசிய நாடுகளில் இருந்து பதக்கம் பெற்ற முதல் வீரர். 1920ஆம் ஆண்டில் இருந்து கோடை ஒலிம்பிக் போட்டிகளுக்கு இந்தியா விளையாட்டு வீரர்களை அனுப்பி வரிகிறது. அதன் பின்னர் ஒவ்வொரு கோடைகால விளையாட்டுகளிலும் பங்கேற்றுள்ளது. 1964இல் தொடங்கி பல குளிர்கால ஒலிம்பிக் போட்டிகளிலும் இந்தியா போட்டியிட்டது.
கோடைக்கால விளையாட்டுகளில் இந்திய விளையாட்டு வீரர்கள் இதுவரை 28 பதக்கங்களை வென்றுள்ளனர். ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு, இந்திய தேசிய ஹாக்கி அணி ஒலிம்பிக் போட்டியில் ஆதிக்கம் செலுத்தியது, 1920 மற்றும் 1980 க்கு இடையில் பன்னிரண்டு ஒலிம்பிக்கில் பதினொரு பதக்கங்களை நம் நாட்டு வீரர்கள் வென்றுள்ளனர். இதில் மொத்தம் 8 தங்கப் பதக்கங்கள் அடங்கும். 1928–1956 காலகட்டத்தில் தொடர்ச்சியான ஆறு தங்கப் பதக்கங்களும் இதில் அடங்கும்.வரலாறு
1900 விளையாட்டுகளுக்காக இந்தியா தனது முதல் தடகள வீரரை கோடைகால ஒலிம்பிக்கிற்கு அனுப்பியது. ஆனால் அவர் ஒரு இந்தியர் அல்ல. ஒரு இந்திய தேசிய அணி 1920 வரை கோடைகால ஒலிம்பிக்கில் போட்டியிடவில்லை. 1920 விளையாட்டுகளுக்கு முன்னதாக, சர் டோராப்ஜி டாடா மற்றும் பம்பாய் ஆளுநர் ஜார்ஜ் லாயிட் ஆகியோர் இந்தியாவுக்கு பிரதிநிதித்துவத்தைப் பெற உதவினார்கள். இந்தியா 1920 ஒலிம்பிக்கிற்கு நான்கு விளையாட்டு வீரர்களை அனுப்பியது. இரண்டு மல்யுத்த வீரர்கள் மற்றும் மேலாளர்கள் சோஹ்ராப் பூட் மற்றும் ஏ. எச். ஃப்ரைசி.
1920களில் இந்திய ஒலிம்பிக் இயக்கம் நிறுவப்பட்டது: இந்த இயக்கத்தின் சில நிறுவனர்கள் டோராப்ஜி டாடா, ஏ.ஜி. நோஹ்ரென் (மெட்ராஸ் உடற்கல்வி கல்லூரி), எச்.சி. பக் (மெட்ராஸ் உடற்கல்வி கல்லூரி), மொய்னுல் ஹக் (பீகார் விளையாட்டு சங்கங்கள்), எஸ். பூட் (மும்பை ஒலிம்பிக் சங்கம்), ஏ.எஸ். பகவத் (டெக்கான் ஜிம்கானா), மற்றும் குரு தத் சோந்தி (பஞ்சாப் ஒலிம்பிக் சங்கம்); லெப்டினண்ட் கர்னல் எச்.எல்.ஓ. காரெட் (அரசு கல்லூரி லாகூர் மற்றும் பஞ்சாப் ஒலிம்பிக் சங்கத்திலிருந்து) மற்றும் சாக்னிக் போடார் (செயின்ட் ஸ்டீபன் பள்ளி) ஆவர். இவர்கள் ஆரம்பகால தேசிய விளையாட்டுகளை ஒழுங்கமைக்க உதவினர். மற்றும் முக்கிய புரவலர்களில் மகாராஜாக்கள் மற்றும் அரச இளவரசர்கள் இருந்தனர். பாட்டியாலாவின் பூபிந்தர் சிங், நவநகரின் ரஞ்சித்சின்ஜி, கபுர்தலா மகாராஜா மற்றும் பர்த்வானின் மகாராஜா ஆகியோர் இவர்களுள் சிலர். 
இந்திய ஒலிம்பிக் குழு
1923ஆம் ஆண்டில், ஒரு தற்காலிக அகில இந்திய ஒலிம்பிக் குழு அமைக்கப்பட்டது, பிப்ரவரி 1924 இல், பாரிஸ் கோடைகால ஒலிம்பிக்கிற்கு ஒரு அணியைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்காக அகில இந்திய ஒலிம்பிக் போட்டிகள் (பின்னர் அது இந்தியாவின் தேசிய விளையாட்டுகளாக மாறியது) நடைபெற்றது. பாரிஸ் ஒலிம்பிக்கில் இந்திய தூதுக்குழுவில் ஏழு விளையாட்டு வீரர்கள் இருந்தனர். அவர்கள் அனைவரும் ஏழு பேரும் டென்னிஸ் வீரர்கள் மற்றும் அணி மேலாளர் ஹாரி பக் ஆகியோர் ஆவர்.
1927ஆம் ஆண்டில், தற்காலிக இந்திய ஒலிம்பிக் குழு முறையாக இந்திய ஒலிம்பிக் சங்கம் (IOA) ஆனது; அதன் முக்கிய பணிகள் இந்தியாவில் விளையாட்டு வளர்ச்சியை ஊக்குவித்தல், தேசிய விளையாட்டுகளுக்கு ஹோஸ்ட் நகரங்களைத் தேர்ந்தெடுப்பது மற்றும் தேசிய விளையாட்டுகளிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அணிகளை கோடைகால ஒலிம்பிக்கிற்கு அனுப்புவது. இவ்வாறு, 1928 தேசிய விளையாட்டுகளில், அடுத்த கோடைகால ஒலிம்பிக்கில் இந்தியாவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த ஏழு விளையாட்டு வீரர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தது. சோந்தி மேலாளராக இருந்தார். இந்த நேரத்தில், இந்திய ஹாக்கி கூட்டமைப்பு (ஐ.எச்.எஃப்) நிறுவப்பட்டது, அது கோடைகால ஒலிம்பிக்கிற்கு ஒரு ஹாக்கி அணியை அனுப்பியது. தேசிய ஹாக்கி அணி மற்றும் கூடுதல் விளையாட்டு வீரர்கள் இதேபோல் 1932 விளையாட்டுக்களுக்கும் (நான்கு விளையாட்டு வீரர்கள் மற்றும் ஒரு நீச்சல் வீரர்) 1936 (நான்கு விளையாட்டு வீரர்கள், மூன்று மல்யுத்த வீரர்கள், ஒரு பர்மிய பளு தூக்குபவர்), அணி மேலாளர் சோந்தி தலைமையிலான மூன்று அதிகாரிகளுக்கும் அனுப்பப்பட்டனர். இந்திய கள ஹாக்கி அணி 1928 முதல் 1936 வரை முன்னெப்போதும் இல்லாத வகையில் மூன்று தங்கப் பதக்கங்களை வென்றது.
